VulvaDerm – diagnostyka różnicowa i atlas

Tłumaczenie AI

Język oryginału: angielski. Język docelowy: polski. Tłumaczenie wykonane przez AI.

Coś się nie zgadza? Daj znać autorowi:

Pomoc praktykowi w diagnostyce różnicowej dermatologicznych schorzeń sromu.

UdostępniaSMSNA
Wypróbuj
Ulubione

Menu

 Wstępna identyfikacja (srom)Cechy / Objawy
Nowotworowe i złośliwe
  • Zmiana lub nieprawidłowość
  • Owrzodziała, stwardniała lub pigmentowana zmiana
  • Utrzymujący się ból, krwawienie lub niegojące się owrzodzenie
Zapalne i dermatologiczne
  • Zmiana lub nieprawidłowość
  • Swędzące, zaczerwienione lub łuszczące się
  • Bolesne lub z pieczeniem
  • Krostkowe lub pęcherzykowe
  • Przewlekłe zmiany lub pogrubiała skóra
Choroby przenoszone drogą płciową
  • Zmiany / owrzodzenia
  • Wydzielina
  • Ból
  • Bolesne oddawanie moczu
  • Zmiana koloru, ilości lub konsystencji wydzieliny
  • Owrzodzenia
Zespoły bólowe sromu
  • Ból
  • Dyskomfort
  • Ból podczas penetracji w trakcie stosunku lub napięcie mięśni
  • Choroby współistniejące (np. śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, IBS)
Wydzielina z pochwy
  • Wydzielina z pochwy
  • Zmiana koloru, ilości lub konsystencji wydzieliny
  • Świąd, pieczenie lub zapach
Hormonalne i zanikowe schorzenia sromu
  • Suchość
  • Świąd
  • Dyskomfort
  • Objawy podczas stosunku
  • Nawracające zakażenia dróg moczowych

Dlaczego diagnostyka dermatologiczna sromu ma znaczenie

Srom jest dotknięty wieloma z tych samych chorób skóry, które występują w innych miejscach ciała — wypryskiem, łuszczycą, liszajem płaskim, liszajem twardzinowym, zakażeniami oraz zmianami łagodnymi i złośliwymi — ale występują w nim także schorzenia specyficzne dla tej okolicy anatomicznej. Dokładne i terminowe rozpoznanie jest ważne, ponieważ:

  • Wpływ na jakość życia: Choroby skóry sromu często powodują przewlekły świąd, ból, pieczenie lub dyskomfort podczas stosunku i w codziennych czynnościach, co istotnie wpływa na komfort fizyczny, zdrowie psychiczne i relacje intymne.

  • Ryzyko nowotworu: Niektóre schorzenia, w szczególności liszaj twardzinowy i niektóre postacie śródnabłonkowej neoplazji sromu, wiążą się ze zwiększonym ryzykiem raka płaskonabłonkowego, jeśli pozostają nieleczone lub są leczone niewłaściwie.

  • Zapobieganie bliznowaceniu i zmianom architektury: Schorzenia takie jak liszaj twardzinowy i liszaj płaski mogą powodować trwałe bliznowacenie, zrost warg sromowych lub zwężenie wejścia do pochwy, jeśli nie są leczone odpowiednio wcześnie.

  • Płodność i zdrowie seksualne: Przewlekłe schorzenia sromu mogą wpływać na funkcje seksualne, a w niektórych przypadkach utrudniać przebieg ciąży lub porodu.

Główne trudności diagnostyczne

  • Niespecyficzny obraz kliniczny: Wiele różnych schorzeń — zakażenia, zapalne dermatozy, reakcje alergiczne i zmiany przedrakowe — może przebiegać z podobnymi objawami (świąd, zaczerwienienie, bolesność), co utrudnia różnicowanie kliniczne bez biopsji.

  • Zmienione środowisko skóry: Wilgotność, okluzja i tarcie w obrębie sromu zmieniają typowy wygląd chorób skóry w porównaniu z ich obrazem w innych miejscach ciała, dlatego opisy podręcznikowe nie zawsze mają zastosowanie.

  • Ograniczone przeszkolenie klinicystów: Wielu ginekologów, lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, a nawet dermatologów otrzymuje minimalne szczegółowe przeszkolenie w zakresie chorób skóry sromu, co prowadzi do niedodiagnozowania lub błędnego rozpoznania (często mylone z nawracającymi zakażeniami drożdżakowymi).

  • Niechęć pacjentek: Zakłopotanie lub dyskomfort związany z rozmową o objawach w obrębie narządów płciowych często opóźnia zgłoszenie się pacjentek po pomoc, pozwalając na postęp choroby.

  • Współistniejące schorzenia: U pacjentek często występuje jednocześnie więcej niż jedno schorzenie (np. liszaj twardzinowy oraz wtórne zakażenie drożdżakowe lub bakteryjne), co może maskować rozpoznanie podstawowe.

  • Trudności związane z biopsją: Choć biopsja jest często konieczna do ustalenia ostatecznego rozpoznania, wrażliwość tej okolicy może powodować wahanie pacjentek, a interpretacja histologiczna nadal bywa niejednoznaczna.

  • Brak znormalizowanej terminologii: Historycznie niespójne nazewnictwo w różnych specjalnościach (dermatologia, ginekologia, patomorfologia) utrudniało komunikację i badania naukowe.

Wobec tych trudności najlepsze wyniki zazwyczaj uzyskuje się dzięki podejściu multidyscyplinarnemu — często z udziałem ginekologii, dermatologii, a czasem patomorfologii — oraz dzięki edukacji klinicystów i wzmacnianiu pozycji pacjentek, aby zgłaszały się po pomoc jak najwcześniej.

Ten tutorial jest przeznaczony dla pracowników ochrony zdrowia i nie ma zastępować oceny klinicznej ani nowych odkryć naukowych dotyczących rozpoznawania i leczenia schorzeń dermatologicznych sromu. Poniższe tematy zostały uwzględnione w tym narzędziu wraz ze zdjęciami, diagnostyką różnicową, opisem przebiegu oraz możliwymi zaleceniami terapeutycznymi do rozważenia. W razie wątpliwości najlepszym postępowaniem może być skierowanie do dermatologa lub odpowiedniego specjalisty.

Diagnostyka różnicowa zmian nowotworowych i złośliwych

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Śródnabłonkowa neoplazja sromu (VIN)

  • Rak sromu

  • Zespół genitourynarny menopauzy (GSM)

  • Choroba Pageta

 

Diagnostyka różnicowa zmian zapalnych i dermatologicznych

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Liszaj twardzinowy

  • Liszaj płaski

  • Liszaj prosty przewlekły

  • Łuszczyca (sromu)

  • Kontaktowe zapalenie skóry

  • Torbiele wtrętowe i naskórkowe sromu

  • Torbiel gruczołu Skene’a

  • Torbiel gruczołu Bartholina

  • Ropień gruczołu Bartholina

  • Zapalenie skóry sromu (atopowe zapalenie skóry)

 

Diagnostyka różnicowa chorób przenoszonych drogą płciową

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Opryszczka narządów płciowych

  • Brodawki narządów płciowych (HPV)

  • Kiła

  • Chlamydioza

  • Rzeżączka

  • Rzęsistkowica

 

Diagnostyka różnicowa zespołów bólowych sromu

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Zapalenie sromu i pochwy

  • Vulvodynia (bolesność sromu)

  • Zapalenie przedsionka sromu

  • Pochwica

 

Diagnostyka różnicowa upławów

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Waginoza bakteryjna

  • Drożdżakowe zakażenie pochwy

  • Chlamydioza

  • Rzeżączka

  • Rzęsistkowica

 

Diagnostyka różnicowa schorzeń hormonalnych i zanikowych sromu

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Zanikowe zapalenie pochwy

  • Zanik pochwy

  • Zapalenie sromu

Wszystkie pytania i możliwe wyniki

Menu
Proszę wybrać temat do przeglądu.
 Wstępna identyfikacja (srom)Cechy / Objawy
Nowotworowe i złośliwe
  • Zmiana lub nieprawidłowość
  • Owrzodziała, stwardniała lub pigmentowana zmiana
  • Utrzymujący się ból, krwawienie lub niegojące się owrzodzenie
Zapalne i dermatologiczne
  • Zmiana lub nieprawidłowość
  • Swędzące, zaczerwienione lub łuszczące się
  • Bolesne lub z pieczeniem
  • Krostkowe lub pęcherzykowe
  • Przewlekłe zmiany lub pogrubiała skóra
Choroby przenoszone drogą płciową
  • Zmiany / owrzodzenia
  • Wydzielina
  • Ból
  • Bolesne oddawanie moczu
  • Zmiana koloru, ilości lub konsystencji wydzieliny
  • Owrzodzenia
Zespoły bólowe sromu
  • Ból
  • Dyskomfort
  • Ból podczas penetracji w trakcie stosunku lub napięcie mięśni
  • Choroby współistniejące (np. śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, IBS)
Wydzielina z pochwy
  • Wydzielina z pochwy
  • Zmiana koloru, ilości lub konsystencji wydzieliny
  • Świąd, pieczenie lub zapach
Hormonalne i zanikowe schorzenia sromu
  • Suchość
  • Świąd
  • Dyskomfort
  • Objawy podczas stosunku
  • Nawracające zakażenia dróg moczowych

Select one option:

  • Nowotworowe i złośliwe
  • Choroby zapalne i dermatologiczne
  • Choroby przenoszone drogą płciową
  • Zespoły bólowe sromu
  • Wydzielina z pochwy
  • Hormonalne i atroficzne schorzenia sromu
Diagnostyka różnicowa: zmiany nowotworowe i złośliwe

 

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Śródnabłonkowa neoplazja sromu (VIN)
  • Rak sromu
  • Zespół genitourynarny menopauzy (GSM)
  • Choroba Pageta

 

Można swobodnie przechodzić między tematami, klikając wybrany stan wymieniony pod prawym paskiem postępu. →

Śródnabłonkowa neoplazja sromu (VIN)

Opis / Główne cechy

  • VIN może przebiegać bezobjawowo
  • Może objawiać się świądem i/lub bólem
  • Występuje w postaci płaskich grudek, zmian płytkowych lub brodawkowatych o zmiennym zabarwieniu
  • Może występować w wielu miejscach

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Może przebiegać z objawami lub bez nich
  • Postać związana z HPV występuje zwykle u kobiet w wieku poniżej 50 lat
  • Postać niezależna od HPV wiąże się z przewlekłymi stanami zapalnymi/autoimmunologicznymi
  • Występuje w późniejszym wieku

 

Diagnostyka różnicowa

  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Kontaktowe zapalenie skóry
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Powiązane z:

  • HPV wysokiego ryzyka (16, 18) 
  • Przewlekły stan zapalny

 

Rozpoznanie: Biopsja

 

Leczenie: Wycięcie chirurgiczne

Zasoby / Obrazy

Zasoby

  1. Practical Gynecologic Pathology (Zhang): 
    • Wei, Jian-Jun & Hui, Pei. (2021). Practical Gynecologic Pathology Frequently Asked Questions: Frequently Asked Questions. 10.1007/978-3-030-68608-6. 
  2. International Society for the Study of Vulvovaginal Disease. (n.d.). Vulvar intraepithelial neoplasia (VIN). ISSVD Vulvovaginal Atlas. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic/vulvar-intraepithelial-neoplasia-vin/


 

Rak sromu

Opis / Cechy charakterystyczne

  • Zazwyczaj jednoogniskowa blaszka, owrzodzenie lub guz sromu (mięsisty, guzkowy lub brodawkowaty) na wargach sromowych większych/mniejszych/kroczu/łechtaczce/wzgórku łonowym
  • Może współwystępować z drugą, synchroniczną zmianą

 

Przebieg w czasie

  • Może przebiegać z objawami lub bezobjawowo
  • Postać związana z HPV zwykle występuje u kobiet w wieku poniżej 50 lat
  • Postać niezależna od HPV wiąże się z przewlekłymi stanami zapalnymi/autoimmunologicznymi i występuje w późniejszym wieku

 

Diagnostyka różnicowa

  • VIN
  • Pozasutkowa choroba Pageta
  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Włókniaki miękkie skóry (skin tags)
  • Zakażenia przenoszone drogą płciową
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Rozpoznanie: Biopsja z inwazją do podścieliska

 

Leczenie / postępowanie

  • Wycięcie chirurgiczne
  • Chemioterapia/radioterapia w zależności od stopnia zaawansowania
  • Skierować do ginekologa onkologa w celu dalszego postępowania
Źródła i obrazy

Źródła

  1. International Society for the Study of Vulvovaginal Disease. (n.d.). Malignant melanoma. ISSVD Vulvovaginal Atlas. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic/malignant-melanoma/

  2. American College of Obstetricians and Gynecologists. (2024). Malignant vulvar melanoma. In In plain sight digital guidebook: Normalizing diverse clinical presentations in obstetrics and gynecology (s. 29). https://www.acog.org/education-and-events/publications/in-plain-sight-digital-guidebook

  3. In Plain Sight 

    1. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://link.springer.com/book/10.1007/978-3-031-19443-6

  4. Practical Gynecologic Pathology (Zhang)

    • Wei, Jian-Jun & Hui, Pei. (2021). Practical Gynecologic Pathology Frequently Asked Questions: Frequently Asked Questions. 10.1007/978-3-030-68608-6. 

Zespół genitourynarny menopauzy (GSM)

Opis / Główne cechy

  • Zanik sromu i pochwy, suchość, pieczenie, podrażnienie
  • Dolegliwości ze strony układu moczowego
  • Bolesne stosunki płciowe

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Występuje w okresie menopauzy z wyżej wymienionymi objawami lub 
  • U pacjentek z przedwczesną niewydolnością jajników

 

Diagnostyka różnicowa

  • Zakażenia
  • Wulwodynia
  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie: na podstawie stanu menopauzalnego/wieku

 

Leczenie / Postępowanie

  • Rozważyć HRT w postaci terapii ogólnoustrojowej, jeśli występują inne objawy 
  • Estrogen dopochwowy, jeśli występują wyłącznie objawy miejscowe lub terapia ogólnoustrojowa jest przeciwwskazana
Źródła i obrazy

Źródła

  1. Stewart, MD, FACOG, E. G., Bissonnette, CNM, MSN, I., Margesson, MD, FRCPC, DAAD, L., & Forbes, NP, D. P. (2022b). Vulvovaginal atrophy (genitourinary syndrome of menopause) archives - vulvovaginal disorders. Vulvovaginal Disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic_category/vaginal-atrophy/
  2. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-19443-6
Choroba Pageta

Opis / najważniejsze cechy

  • Uczucie pieczenia
  • Wilgotne, sączące owrzodzenia, łatwo krwawiące
  • Czerwone, aksamitne (różowe plamy skórne) zmiany z białymi plamami
  • Łuszczące się obszary, przypominające wyprysk lub łuszczycę

 

Diagnostyka różnicowa

  • Wyprysk
  • Łuszczyca
  • Liszaj płaski
  • Zapalenie skóry
  • Łojotokowe zapalenie skóry
  • Grudkowatość jasnokomórkowa (clear cell papulosis)
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie: potwierdzone biopsją punch

 

Leczenie / Postępowanie

  • Zabieg chirurgiczny: szerokie wycięcie miejscowe. 
  • Leczenie miejscowe: kremy zawierające imiquimod
  • Inne opcje: 
    • Laseroterapia
    • Radioterapia
    • Chemioterapia (w chorobie inwazyjnej)
Źródła i obrazy

Źródła

Diagnostyka różnicowa: choroby zapalne i dermatologiczne

 

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Łuszczyca (sromu)
  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Torbiele wtrętowe i naskórkowe sromu
  • Torbiel gruczołu Skene’a
  • Torbiel gruczołu Bartholina
  • Ropień gruczołu Bartholina
  • Zapalenie skóry sromu (atopowe zapalenie skóry)

 

Można swobodnie przechodzić między tematami, klikając wybrane schorzenie wymienione pod paskiem postępu po prawej stronie. →

Liszaj twardzinowy

Opis / Główne cechy

  • Ostro odgraniczone białe plamy skóry na sromie
  • Cienka, sucha, pomarszczona skóra, która łatwo pęka, prowadząc do silnego świądu, bólu i pieczenia oraz kłucia i bólu podczas stosunku płciowego, oddawania moczu i wypróżniania. 
  • Objawy nasilają się pod wpływem stresu.

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Typowe szczyty zachorowania obejmują dziewczynki przed pierwszą miesiączką oraz kobiety po menopauzie. 
  • Nawroty są częste.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Liszaj płaski
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Zespół genitourynarny menopauzy
  • Łuszczyca
  • Kandydoza sromu i pochwy
  • Plazmocytowe zapalenie sromu
  • Blizna
  • Bielactwo nabyte
  • Rak płaskonabłonkowy (SCC) in situ 
  • Rak płaskonabłonkowy skóry (SCC) 
  • dVIN
  • Przewlekłe popromienne zapalenie skóry
  • Pozasutkowa choroba Pageta
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Badanie kliniczne
    • Dotyczy sromu, górnej części tułowia, piersi i ramion (w 85% skóry okolicy anogenitalnej). 
    • Skóra traci pigment i staje się gładka. 
    • Typowo odbarwienie otoczone przebarwieniem, jednak u osób o ciemniejszej skórze niektóre zmiany mogą wyglądać na przebarwione. 
    • Charakterystyczny układ w kształcie ósemki, dziurki od klucza, klepsydry lub kwiatu lotosu w miarę obkurczania się skóry. 
  • Biopsja 
    • Może potwierdzić rozpoznanie w razie wątpliwości-->nadmierne rogowacenie, zanik naskórka, pasmowaty naciek liszajowaty, obrzęk górnej warstwy skóry właściwej, ujednolicony stwardniały kolagen

 

Leczenie / Postępowanie

  • Stosować bardzo silne miejscowe kortykosteroidy (maść z Clobetasol lub halobetasol 0,05% co 12-24 godz. przez 1-3 miesiące, aż skóra się unormuje), nawet przy braku objawów, i regularnie kontrolować. 
    • Zaleca się leczenie podtrzymujące (2-3 razy/tydz.), aby zmniejszyć ryzyko raka kolczystokomórkowego (SCC). 
    • Może współistnieć wtórny liszaj prosty przewlekły lub nakładające się alergiczne kontaktowe zapalenie skóry. 
    • Nieleczony liszaj twardzinowy może prowadzić do bliznowacenia sromu, powodując nadżerki, szczeliny i zwężenie wejścia do pochwy (introitus; otwór pochwy), i wiąże się z niewielkim zwiększeniem ryzyka raka sromu (SCC i czerniak). 
  • Opcje alternatywne obejmują:
    • Steroid o średniej sile działania lub maść z tacrolimus w terapii podtrzymującej albo maść z mometasone furoate 0,1%
    • Dozmianowe wstrzyknięcia triamcinolone lub steroidu (możliwe odbarwienie lub zanik skóry), 
    • Laser ekscymerowy 308-nm, frakcyjny laser CO2 i osocze bogatopłytkowe, które jednak nie zmniejszają ryzyka SCC. 
    • W przypadkach opornych na leczenie dostępne są terapie doustne. 
  • Należy również zalecić pielęgnację okolic płciowych, w tym brak mydła lub mydło hipoalergiczne, wazelinę w czasie zaostrzeń oraz unikanie obcisłej odzieży.
Zasoby i obrazy

Zasoby

  1. In Plain Sight, rozdział 4: Dermatozy sromu, s. 31 
    1. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-19443-6
  2. Baylor College of Medicine. (2026). Vulvar dermatoses. Pobrano z https://www.bcm.edu/healthcare/specialties/obstetrics-and-gynecology/ob-gyn-conditions/vulvar-dermatoses
  3. Stewart, MD, FACOG, E. G., Bissonnette, CNM, MSN, I., Margesson, MD, FRCPC, DAAD, L. J., & Parks Forbes, NP, D. (2022). Lichen sclerosus archives - vulvovaginal disorders. Vulvovaginal Disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic_category/lichen-sclerosus


 

Liszaj płaski

Opis / Główne cechy

  • Małe, fioletowawe, swędzące zmiany o płaskiej powierzchni, powodujące bolesność i pieczenie, krwawienie oraz bolesne stosunki płciowe
  • 6 P (z ang.): purple – fioletowy, planar – płaski, polygonal – wielokątny, pruritic – świądowy, papules – grudki oraz plaques – blaszki
  • Towarzyszący ból, dyskomfort, dyspareunia i wtórne bliznowacenie
  • Białe grudki z koronkowatymi, paprociowatymi lub siateczkowatymi zmianami na błonach śluzowych
  • Drobne białe prążki (prążki Wickhama): postać grudkowo-złuszczająca vs. postać przerostowa vs. postać erozyjna

 

Przebieg w czasie

  • Kobiety po menopauzie

 

Rozpoznanie różnicowe

  • Liszaj twardzinowy
  • Liszajowata wysypka polekowa 
    • Kaptopril, enalapryl, labetalol, propranolol, metyldopa, blokery kanału wapniowego, NLPZ, chlorochina, hydroksychlorochina, chinakryna, diuretyki tiazydowe, etanercept, infliksymab, penicylamina, chinidyna
  • Łuszczyca
  • Brodawki płaskie
  • Łupież różowy
  • Liszaj błyszczący
  • Kiła wtórna
  • Grzybica skóry gładkiej
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Mięsak Kaposiego
  • Rogowacenie liszajowate
  • Ziarniniak obrączkowaty
  • Świerzbiączka guzkowa

 

Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne:
    • Dotyczy sromu, pochwy, jamy ustnej i kończyn (obszary tarcia)
    • Czasami współistnieje z WZW typu C
    • Zmiany są często ciemnofioletowe lub łupkowoszare, z wyraźnymi brązowoszarymi pozapalnymi zmianami pigmentacji u pacjentów z ciemniejszą skórą
    • Zmiany są często różowe, a nie purpurowe lub fioletowawe, u pacjentów z jaśniejszą skórą. 
  • Biopsja:
    • Może potwierdzić rozpoznanie-->nadmierne rogowacenie, klinowate przerosty warstwy ziarnistej, postrzępiona piłokształtna akantoza, ciałka Civatte'a, pasmowaty lichenoidalny naciek limfocytarny, rozszczepienie podnaskórkowe, melanofagi (nietrzymanie barwnika)

 

Leczenie / Postępowanie

  • Leczenie pierwszego rzutu obejmuje kortykosteroidy stosowane miejscowo lub dozmianowo (mogą powodować hipopigmentację i zanik) dwa razy dziennie-->mogą ustąpić w ciągu kilku tygodni. 
  • W obrębie pochwy czopki z octanem hydrokortyzonu 25 mg (dostępne w handlu) do 100 mg (przygotowywane recepturowo) stosowane codziennie na noc. 
  • Doustne kortykosteroidy w ciężkich przypadkach. 
    • Nieleczony liszaj płaski może powodować bliznowacenie sromu.
Materiały / obrazy

Materiały źródłowe

  1. Baylor College of Medicine. (2026). Vulvar dermatoses. Pobrano z https://www.bcm.edu/healthcare/specialties/obstetrics-and-gynecology/ob-gyn-conditions/vulvar-dermatoses
  2. Dermatozy dotyczące sromu (rozdz. 7)
    1. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-19443-6
Liszaj prosty przewlekły

Opis / najważniejsze cechy

  • Intensywny świąd z przewlekłym błędnym kołem świąd–drapanie. 
  • Duże obszary pogrubiałej, łuszczącej się, ściemniałej lub zaczerwienionej skóry spowodowane powtarzanym drapaniem. 
  • Obrzęk sromu lub łechtaczki, przebarwienia sromu, pęknięcia lub szczeliny na sromie oraz pogrubiały wygląd sromu lub łechtaczki. 
  • Objawy obejmują pieczenie, świąd, hiperpigmentację sromu i obrzęk sromu.

 

Przebieg w czasie

  • Nasilenie objawów pod wpływem ciepła, wilgotności i używania podpasek higienicznych

 

Diagnostyka różnicowa

  • Łuszczyca
  • Brodawka zwykła (verruca vulgaris)
  • Atopowe zapalenie skóry
  • Rogowacenie ciemne (acanthosis nigricans)
  • Kontaktowe zapalenie skóry, 
  • Pozasutkowa choroba Pageta
  • Zapalenie skóry z zastoju
  • Toczeń rumieniowaty tarczowaty
  • Liszaj płaski
  • Choroba Bowena
  • Obrzęk śluzakowaty przedgoleniowy
  • Skrobiawica liszajowata
  • Ziarniniak grzybiasty
  • Trądzik keloidowy karku (acne keloidalis nuchae)
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Dotyczy sromu i szyi (obszary, które pacjentka może drapać)
    • Wykluczenie innych schorzeń o podobnych objawach
    • Należy szukać skórzastych blaszek pogrubiałej skóry z uwydatnionym prawidłowym rysunkiem skóry
    • Blaszki mogą być lekko rumieniowe, często łuszczące się i dobrze odgraniczone, z hiperpigmentacją i przeczosami. 
    • U osób o ciemniejszej skórze zmiany są często brązowe, fioletowawe lub szarawe. 
    • Odbarwione fragmenty wyglądają jak różowe lub białe obszary. 
    • U osób o jaśniejszej skórze LSC może mieć dowolny odcień różu lub czerwieni albo być fioletowawy.

 

Leczenie / Postępowanie

  • 1. rzut = miejscowe steroidy (o niskiej sile działania) lub takrolimus. 
  • Doustne leki przeciwhistaminowe zmniejszające świąd. 
  • Przewlekłość prowadzi do pogrubienia skóry w obrębie sromu i wokół niego
Zasoby / Obrazy

Zasoby

  1. UptoDate: Margesson, L. J., & Haefner, H. (2026). Vulvar dermatitis. W: R. F. Connor (red.), UpToDate. Wolters Kluwer. Pobrano 4 lutego 2026, z https://www.uptodate.com/contents/vulvar-dermatitis
  2. Guerrero, A., & Venkatesan, A. (2015). Inflammatory Vulvar Dermatoses. Clinical obstetrics and gynecology, 58(3), 464–475. https://doi-org.proxy.cc.uic.edu/10.1097/GRF.0000000000000125
  3. Lynch, P. J. (2004). Lichen simplex chronicus (atopic/neurodermatitis) of the anogenital region. Dermatologic Therapy, 17(1), 8–19. https://doi.org/10.1111/j.1396-0296.2004.04002.x
  4. Ridley, C. M., & Neill, S. M. (red.). (1999). The vulva (wyd. 2). Blackwell Science. https://archive.org/details/ridleysvulva0000unse
Łuszczyca (sromu)

Opis / Najważniejsze cechy

  • Podrażnienie lub świąd w okolicy sromu. 
  • Zmiany grudkowo-złuszczające. Cienkie lub grube zmiany w kolorze łososioworóżowym – różnej wielkości. 
  • Wyraźne zmiany skórne mogą występować lub nie. 
  • Gdy zajęte są krocze i bruzda międzypośladkowa, mogą występować szczeliny, ból i pieczenie. 
  • Wyzwalana przez stres, ciepło, wilgotność, czynniki drażniące, obcisłą odzież

 

Przebieg w czasie

  • Może wystąpić w każdym wieku, choć łuszczyca ogółem wykazuje szczyty zachorowania w trzeciej i szóstej dekadzie życia. 
  • Tylko niewielki odsetek pacjentów ma zajęcie wyłącznie narządów płciowych. 
  • Jest to przewlekła choroba nawrotowa, a zaostrzenia różnią się u poszczególnych osób. 
  • Czynniki wyzwalające to często stres, zakażenie, otyłość, tarcie lub uraz związany z aktywnością seksualną lub odzieżą oraz zmiany pogody.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Liszaj prosty przewlekły
  • Łojotokowe zapalenie skóry
  • Kontaktowe zapalenie skóry
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Badanie kliniczne
    • Sprawdzić typowe lokalizacje (skóra owłosiona głowy, łokcie, kolana itp.)
  • Wywiad rodzinny

 

Leczenie / Postępowanie

  • Leczenie niespecyficzne: 
    • Unikać urazów i czynników drażniących (balsamy, mydła itp.). 
    • W przypadku świądu: lód lub zimne okłady. 
    • Łuszczyca łagodna do umiarkowanej: zaleca się codzienne delikatne oczyszczanie skóry. 
Źródła / Obrazy

Źródła

  1. UptoDate: Margesson, L. J., & Haefner, H. K. (2026). Vulvar lesions: Differential diagnosis of red lesions. W: R. F. Connor (red.), UpToDate. Wolters Kluwer. Dostęp: 4 lutego 2026, z https://www.uptodate.com/contents/vulvar-lesions-differential-diagnosis-of-red-lesions
  2. Ridley, C. M., & Neill, S. M. (red.). (1999). The vulva (wyd. 2). Blackwell Science. https://archive.org/details/ridleysvulva0000unse
  3. Kapila, S. , Bradford, J. & Fischer, G. (2012). Vulvar Psoriasis in Adults and Children. Journal of Lower Genital Tract Disease, 16 (4), 364-371. doi: 10.1097/LGT.0b013e31824b9e5e.


 


 

 

 

Kontaktowe zapalenie skóry

Opis / Główne cechy

  • Świąd, pieczenie i podrażnienie okolicy sromu. 
  • Zmiany mogą być zaczerwienione, obrzęknięte, łuszczące się lub sączące i mogą mieć postać ostrych zmian rumieniowych, sączących, pęcherzykowych albo przewlekłych, zlichenizowanych, pogrubiałych blaszek.
  • Rozmieszczenie zmian zazwyczaj odpowiada obszarowi ekspozycji, np. na mydła, wkładki higieniczne, detergenty, leki miejscowe, perfumy lub lateks. 
  • Zmiany są powszechnie wywoływane przez środki higieniczne, czynniki drażniące, alergeny lub ciasną odzież. 
  • W ostrym alergicznym kontaktowym zapaleniu skóry (ACD) można obserwować rumień, pęcherzyki, pęcherze, sączenie i strupy. 
  • W podostrym ACD można obserwować łuszczące się blaszki, okrągłe nadżerki i strupy.
  • W przewlekłym ACD można obserwować łuszczenie, lichenizację, szczeliny i pęknięcia.

 

Przebieg w czasie

  • Alergiczne: 24-48 godzin po ekspozycji na alergen (zwykle jednak wymaga wielokrotnych ekspozycji)
  • Z podrażnienia: nagłe silne pieczenie

 

Rozpoznanie różnicowe

  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Łuszczyca
  • Przewlekły skórny toczeń rumieniowaty
  • Grzybica skóry
  • Łupież różowy
  • Kandydoza
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Diagnostyka

  • Kliniczna
    • Na podstawie wywiadu dotyczącego ekspozycji na czynniki drażniące lub alergeny oraz obecności rumienia, obrzęku, pęcherzyków lub lichenifikacji sromu. 
    • W nawracających lub ciężkich przypadkach do identyfikacji swoistych alergenów można zastosować testy płatkowe. 
  • Biopsja jest rzadko potrzebna, ale można ją rozważyć w celu wykluczenia innych dermatoz, jeśli obraz kliniczny jest nietypowy lub utrzymuje się.

 

Leczenie / postępowanie

  • Unikanie czynników drażniących i alergenów. 
  • Łagodzenie objawów lekami przeciwświądowymi (hydroksyzyna, doksepina), maściami z kortykosteroidami oraz emolientami przeciwświądowymi. 
  • Unikanie częstego mycia, nadmiernego szorowania i nadmiernego stosowania preparatów na srom. 
  • Pierwsza linia: miejscowe steroidy lub inhibitory kalcyneuryny (maść z takrolimusem) + usunięcie czynnika drażniącego/alergenu
Źródła / Obrazy

Źródła

  1. Gunther Stewart, MD, FACOG, E., Bissonnette, CNM, MSN, I., Margesson, MD, FRCPC, DAAD, L. J., & Parks Forbes, NP, D. (2022). Contact dermatitis, irritant and allergic archives - vulvovaginal disorders. Vulvovaginal Disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic_category/contact-dermatitis-irritant-and-allergic/
  2. Margesson, L. J., & Haefner, H. K. (2026). Vulvar lesions: Differential diagnosis of red lesions. In R. F. Connor (Ed.), UpToDate. Wolters Kluwer. Pobrano 4 lutego 2026 z https://www.uptodate.com/contents/vulvar-lesions-differential-diagnosis-of-red-lesions
  3. Admani, S., Maghfour, J., & Jacob, S. E. (2021). Localized systemic contact dermatitis: The vulva as a clue to identify allergen ingestion. International Journal of Women's Dermatology, 7(5), 843–844. https://doi.org/10.1016/j.ijwd.2021.02.009
  4. Margesson L. J. (2004). Contact dermatitis of the vulva. Dermatologic therapy, 17(1), 20–27. https://doi.org/10.1111/j.1396-0296.2004.04003.x


 


 



 

Torbiele wtrętowe i naskórkowe sromu

Opis / Najważniejsze cechy

  • Małe, twarde, kopulaste, ruchome guzki pod skórą sromu. 
  • Zwykle są pojedyncze, dobrze odgraniczone i wolno rosnące, o wielkości od 0,5 do 5 cm. 
  • Skóra nad zmianą jest zazwyczaj prawidłowa, choć może być obecny centralny otworek (punctum). 
  • Po pęknięciu torbiele zawierają gęstą, keratynową, często cuchnącą masę. 
  • Zwykle są bezbolesne, ale mogą stać się tkliwe w przypadku zapalenia, pęknięcia lub zakażenia.

 

Przebieg w czasie

  • Zwykle rozwijają się po okresie dojrzewania, ale mogą występować także od urodzenia lub później w życiu. 
  • Często wiążą się z wcześniejszym urazem lub zabiegami chirurgicznymi, w tym z okaleczaniem żeńskich narządów płciowych, choć mogą też powstawać samoistnie. 
  • Wzrost jest powolny i postępujący, a torbiele mogą pojawić się miesiące, lata, a nawet dziesięciolecia po początkowym urazie lub zabiegu.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Torbiel lub ropień gruczołu Bartholina
  • Zapalenie mieszków włosowych
  • Mięśniaki gładkokomórkowe
  • Włókniaki
  • Inne łagodne guzy sromu
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Na podstawie twardego, ruchomego guzka podskórnego w okolicy sromu. 
  • Zazwyczaj nie jest wymagane obrazowanie ani badania laboratoryjne. 
    • Ultrasonografię można zastosować w przypadku niepewności diagnostycznej, zwłaszcza w celu różnicowania z innymi masami sromu. 
    • Badanie histopatologiczne po wycięciu potwierdza rozpoznanie w razie potrzeby.

 

Leczenie / Postępowanie

  • Jeśli torbiele powodują objawy, są usuwane.
Zasoby / Obrazy

Zasoby

  1. Fisher BK, Margesson, LJ. Genital Skin Disorders: Diagnosis and Treatment. Mosby, Inc., 1998. 202-203.
  2. Neil S. White lesions. In Edwards L and Lynch PJ. Genital Dermatology Atlas, 2nd ed. Wolters Kluwer/Lippincott Williams & Wilkins. Philidelphia. 2011. 194.
  3. Edwards L. Yellow and pustular lesions. In Edwards L and Lynch PJ. Genital Dermatology Atlas, 2nd ed. Wolters Kluwer/Lippincott Williams & Wilkins. Philidelphia. 2011. 118.
  4. International Society for the Study of Vulvovaginal Disease. (n.d.). Epidermal cyst & milia. ISSVD Vulvovaginal Atlas. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic/epidermal-cyst-milia/
Torbiel gruczołu Skenego

Opis / Główne cechy

  • Powstaje w wyniku niedrożności przewodów Skenego (przycewkowych) i występuje jako niewielka, miękka lub chełboczaca zmiana położona bocznie od ujścia zewnętrznego cewki moczowej. 
  • Może powodować dysurię, dyspareunię, popuszczanie moczu po mikcji lub trudności w oddawaniu moczu. 
  • W badaniu ginekologicznym jest często wykrywana jako bolesna lub niebolesna zmiana podcewkowa.
  • Choć zwykle jest zmianą łagodną, zakażenie może prowadzić do powstania ropnia.

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Może być wrodzona lub nabyta i może pozostawać bezobjawowa przez lata, stopniowo powiększając się przez miesiące do lat, zanim zostanie zauważona. 
  • Gdy dojdzie do zakażenia i torbiel przekształci się w ropień, objawy takie jak ból, obrzęk i dysuria zwykle rozwijają się w ciągu kilku dni do kilku tygodni.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Uchyłek cewki moczowej
  • Torbiel gruczołu Bartholina
  • Torbiele wtrętowe
  • Łagodne guzy sromu
Rozpoznanie / leczenie / postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Na podstawie badania ginekologicznego wykazującego torbielowatą zmianę przylegającą do ujścia zewnętrznego cewki moczowej. 
    • Istotne jest różnicowanie z uchyłkiem cewki moczowej
  • Diagnostyka uzupełniająca
    • W razie niejasnego rozpoznania można zlecić MRI lub USG przezpochwowe. 
    • Badanie ogólne moczu może pomóc w wykluczeniu zakażenia układu moczowego lub innych przyczyn objawów.

 

Leczenie / postępowanie

  • Usunięcie torbieli. 
    • Wykonanie niewielkiego nacięcia torbieli, a następnie przyszycie wewnętrznych brzegów torbieli do powierzchni sromu.
Źródła / Obrazy

Źródła

  1. Nickles, S. W., Burgis, J. T., Menon, S., & Bacon, J. L. (2008). Prepubertal Skene's abscess. Journal of Pediatric and Adolescent Gynecology, 21(1), 37–39. https://doi.org/10.1016/j.jpag.2007.11.004


 

Torbiel gruczołu Bartholina

Opis / Główne cechy

  • Powstaje, gdy dochodzi do niedrożności przewodu gruczołu Bartholina, co prowadzi do gromadzenia się śluzu. 
  • Występuje jako jednostronna, miękka, chełboczaca zmiana w tylnej części przedsionka pochwy. 
  • Małe torbiele często przebiegają bezobjawowo, natomiast większe mogą powodować dyspareunię, dyskomfort podczas chodzenia lub siedzenia albo objawy ucisku. 
  • W niektórych przypadkach duże torbiele mogą zniekształcać anatomię sromu.

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Rozwijają się stopniowo przez tygodnie do miesięcy w wyniku niedrożności przewodu gruczołu i gromadzenia się wydzieliny. 
  • Często są niebolesne i mogą pozostawać bezobjawowe lub zostać wykryte przypadkowo podczas badania ginekologicznego.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Rak gruczołu Bartholina, zapalenie mieszków włosowych
  • Torbiele wtrętowe sromu
  • Mięśniaki gładkokomórkowe
  • Włókniaki
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Na podstawie badania miednicy: jednostronna, chełboczącą, niebolesna masa w tylnej części przedsionka pochwy. 
  • Diagnostyka
    • Biopsja jest wskazana u kobiet powyżej 40. roku życia lub w przypadku litych, niebolesnych albo nawracających mas w celu wykluczenia nowotworu złośliwego. 
    • Badania obrazowe są rzadko potrzebne, chyba że istnieje podejrzenie nowotworu złośliwego.

 

Leczenie / Postępowanie

  • Jeśli pacjentka jest bezobjawowa i ma mniej niż 40 lat: można zastosować kąpiel nasiadową lub moczenie w ciepłej wodzie. Moczenie należy wykonywać 2 razy dziennie przez 10 - 15. 
  • Jeśli pacjentka jest objawowa i ma mniej niż 40 lat: nacięcie i drenaż; marsupializacja, chirurgiczne usunięcie
  • Jeśli pacjentka ma więcej niż 40 lat: chirurgiczne usunięcie całej torbieli
Źródła / Obrazy

Źródła

  1. Fisher BK and Margesson MJ. Genital Skin Disorders; diagnosis and treatment. Mosby, 1998. 196-197.
  2. Eckert LO, Lentz GM. Infections of the lower genital tract. In: Katz VL, Lentz GM, Lobo RL, Gershenson DM, eds. Comprehensive Gynecology, 5th ed. Philadelphia, Mosby Elsevier, 2007, 572.
  3. Edwards L and Lynch P. Genital Dermatology Atlas, second edition. Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams and Wilkins, 2011. 208.
  4. Wechter NE, Wu JM, Marzano D, et al. Management of Bartholin duct cysts and abscesses: a systematic review. Obstet Gynecol Surv. 2009; 64:395-404.
Ropień gruczołu Bartholina

Opis / Najważniejsze cechy

  • Powstaje, gdy torbiel gruczołu Bartholina ulega zakażeniu, co prowadzi do ostrego początku bólu i obrzęku. 
  • Występuje jako czerwony, tkliwy, chełboczący guz w tylnej części przedsionka pochwy i powoduje silny dyskomfort podczas siedzenia, chodzenia lub stosunku płciowego. 
  • Pacjentki mogą mieć także objawy ogólne, takie jak gorączka i złe samopoczucie. Zakażenie ma zazwyczaj charakter wieloetiologiczny, najczęściej z udziałem bakterii beztlenowych, E. coli i flory skóry.
  • Ropnie wymagają drenażu, a bez postępowania ostatecznego nawroty są częste.

 

Przebieg w czasie

  • Zwykle rozwija się ostro z istniejącej wcześniej torbieli lub w wyniku samoistnego zakażenia, a ból, obrzęk i rumień narastają szybko w ciągu 24 do 48 godzin. 
  • Objawy zwykle szybko postępują i zazwyczaj skłaniają do konsultacji lekarskiej w ciągu kilku dni.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Rak gruczołu Bartholina
  • Zakażone torbiele wtrętowe sromu
  • Zapalenie mieszków włosowych
  • Ropne zapalenie gruczołów potowych (hidradenitis suppurativa)
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Na podstawie badania ginekologicznego wykazującego jednostronną, tkliwą, rumieniową masę z objawem chełbotania w tylnej części wejścia do pochwy, często z obrzękiem. 
  • Diagnostyka dodatkowa
    • Materiał z ropnia można poddać posiewowi, jeśli dojdzie do samoistnego drenażu lub po nacięciu. 
    • Badanie w kierunku STI można wykonać, jeśli występują czynniki ryzyka lub na życzenie pacjentki. 
    • Biopsję rozważa się w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego, zwłaszcza u kobiet powyżej 40. roku życia.

 

Leczenie / Postępowanie

  • Antybiotyki. 
  • Nacięcie ropnia, a następnie założenie cewnika w celu drenażu. 
  • Jeśli ropień ponownie się wypełnia po drenażu, można wykonać marsupializację, która tworzy trwały otwór zapewniający ciągły drenaż.
Źródła / obrazy

Źródła

  1. Omole, F., Kelsey, R. C., Phillips, K., & Cunningham, K. (2019). Bartholin Duct Cyst and Gland Abscess: Office Management. American Family Physician, 99(12), 760–766.

  2. Lazenby, B. G., Thurman, A. R., & Soper, D. E. (2026). Vulvar abscess. In R. F. Connor (Ed.), UpToDate. Wolters Kluwer. Retrieved February 4, 2026, from https://www.uptodate.com/contents/vulvar-abscess

  3. Mayeaux, E. J., Jr., & Cooper, D. (2013). Vulvar procedures: Biopsy, Bartholin abscess treatment, and condyloma treatment. Obstetrics and Gynecology Clinics of North America, 40(4), 759–772. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/24286999/

     

Zapalenie skóry sromu (atopowe zapalenie skóry)

Opis / Najważniejsze cechy

  • Obraz podobny do kontaktowego zapalenia skóry z rumieniem i pęcherzykami, ale częściej występuje łuszczenie i lichenifikacja
  • Wyprysk na twarzy, tułowiu oraz w dołach łokciowych i podkolanowych przemawia za rozpoznaniem
  • Zebrać wymagany wywiad z dzieciństwa oraz wywiad rodzinny dotyczący alergii, astmy i chorób skóry

 

Przebieg w czasie

  • Może wystąpić w każdym wieku, ale częściej przed okresem dojrzewania i po menopauzie z powodu niższego poziomu estrogenów. 
  • Zmniejszone stężenie estrogenów prowadzi do cieńszej, bardziej suchej skóry sromu, która jest bardziej podatna na podrażnienia i przewlekłe nawroty.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
  • Drażniące kontaktowe zapalenie skóry
  • Wyprysk numularny
  • Wyprysk wysychający (eczema craquelé)
  • Łuszczyca
  • Łupież różowy
  • Łojotokowe zapalenie skóry
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Rybia łuska zwykła
  • Grzybica skóry gładkiej (tinea corporis)
  • Tinea incognito
  • Świerzb
  • Zakaźne wypryskowe zapalenie skóry
  • Zespół glukagonoma
  • Pelagra
  • Ziarniniak grzybiasty
  • Rogowacenie mieszkowe
  • Liszaj kolcowaty (lichen spinulosus)
  • Liszaj błyszczący
  • Łupież czerwony mieszkowy
  • Tarciowe liszajowate zapalenie skóry
  • Ziarniniak grzybiasty mieszkowotropowy
  • Phrynoderma
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Kliniczne
    • Dokładny wywiad
  • Diagnostyka dodatkowa
    • Stężenie IgE w surowicy jest podwyższone u 80% pacjentów
    • Rozmaz Tzancka, posiew wirusologiczny i/lub PCR w kierunku wirusa

 

Leczenie / Postępowanie

  • Choroba zlokalizowana na ciele – miejscowe kortykosteroidy o łagodnej sile działania 
    • Krem z triamcynolonem (0,1%) – stosować dwa razy dziennie
    • Krem z mometazonem – stosować dwa razy dziennie
    • Krem z flucynolonem – stosować dwa razy dziennie
    • Maść z takrolimusem dwa razy dziennie
    • Krem z pimekrolimusem dwa razy dziennie
    • Krem z tapinarofem
  • Postępowanie: 
    • Doradzić pacjentom unikanie czynników wyzwalających (stres, niewłaściwe nawyki kąpielowe, zakażenie, czynniki drażniące, pocenie się i alergeny środowiskowe)
    • Odpowiednia pielęgnacja skóry (należy stosować łagodne środki myjące niebędące mydłem)
Źródła / Obrazy

Źródła

  1. Gunther Stewart MD, FACOG, E., Bissonnette, CNM, MSN, I., Margesson MD, FRCPC, DAAD, L. J., & Parks Forbes NP , D. (2024, 27 stycznia). Eczematous dermatitis (related to atopic dermatitis) - vulvovaginal disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic/eczematous-dermatitis/


 

Choroby przenoszone drogą płciową – diagnostyka różnicowa

 

Omawiane zagadnienia różnicowe

  • Opryszczka narządów płciowych
  • Brodawki narządów płciowych (HPV)
  • Kiła
  • Chlamydioza
  • Rzeżączka
  • Rzęsistkowica
Opryszczka narządów płciowych

Opis / cechy charakterystyczne

  • Występuje jako zgrupowane, bolesne pęcherzyki
  • Podstawa rumieniowa, często opisywana jako „krople rosy na różach”
  • Pęcherzyki mogą pękać i sączyć się
  • Mogą również występować uogólnione objawy grypopodobne, bolesne oddawanie moczu, limfadenopatia lub nieprawidłowa wydzielina

 

Przebieg czasowy objawów

  • Epizody nawrotowe różnią się czasem trwania i częstością
  • Pierwszy epizod zwykle trwa dłużej niż kolejne
  • Zmiany często pojawiają się 3-7 dni po ekspozycji i utrzymują się przez 2-6 tygodni

 

Diagnostyka różnicowa

  • Kiła
  • Brodawki płciowe
  • Wrzód miękki
  • Ziarnica weneryczna pachwin (lymphogranuloma venereum)
  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Wrastające włosy
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Diagnostyka

  • Badanie krwi może wykryć przeciwciała przeciwko HSV-1 i/lub 2

 

Leczenie

  • Valacyclovir lub acyclovir można podawać w trakcie nawrotów lub profilaktycznie, aby zmniejszyć ryzyko nawracających epizodów lub przeniesienia zakażenia na inne osoby
  • Można stosować postępowanie objawowe i wspomagające (np. luźna odzież, leki przeciwbólowe, ciepłe kąpiele, zimne okłady)
  • Zakażenie może być przenoszone na partnerów między epizodami oraz mimo stosowania prezerwatyw
Materiały i obrazy

Materiały źródłowe

  1. Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI), 2021 - Plansza ścienna
  2. Strona internetowa CDC z dodatkowymi materiałami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
  3. Gunther Stewart MD, FACOG, E., Bissonnette, CNM, MSN, I., Margesson MD, FRCPC, DAAD, L. J., & Parks Forbes, NP, D. (2022). Herpes simplex archives - vulvovaginal disorders. Vulvovaginal Disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic_category/herpes-simplex/
  4. In Plain Sight, rozdział 5: Vulvar Dermatoses, s. 39 
    1. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-19443-6
Brodawki płciowe (kłykciny kończyste)

Opis / Główne cechy

  • Inaczej kłykciny kończyste (condyloma acuminatum)
  • Występują w wilgotnych obszarach warg sromowych mniejszych i w okolicy wejścia do pochwy
  • Pojedyncze lub mnogie, miękkie/kopulaste/grzybiaste/płytkowate/niepigmentowane zmiany
  • Wielkość od 1mm do kilku centymetrów

 

Przebieg czasowy

  • Zmiany mogą zwiększać liczbę i rozmiar lub ustępować samoistnie
  • Leczenie może usunąć zmianę, ale zakażenie może się utrzymywać i możliwy jest nawrót
  • Bardzo rzadko postępuje do dysplazji lub neoplazji (zwiększone ryzyko przy współistniejącym zakażeniu)

 

Diagnostyka różnicowa

  • Opryszczka
  • Kiła
  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Wrastające włosy
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Rozpoznanie na podstawie oceny wzrokowej
  • Brodawki są wywoływane przez typy HPV niskiego ryzyka (np. 6 i 11)
  • Biopsja może potwierdzić rozpoznanie na podstawie obecności architektury brodawkowatej i zmian koilocytarnych oraz badania tkanki w kierunku HPV

 

Leczenie

  • Krem z imiquimod 3,75 lub 5%
  • Podofilox 0,5% roztwór/żel
  • Sinecatechins 15% maść
  • Krioterapia
  • Usunięcie chirurgiczne
  • Roztwór TCA lub BCA - schemat zależy od wybranego roztworu do stosowania miejscowego
Źródła i obrazy

Źródła

  1. Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI), 2021 - Wall Chart (tablica ścienna)
  2. Strona internetowa CDC z dodatkowymi zasobami dla świadczeniodawców dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
  3. In Plain Sight, rozdział 5: Dermatozy sromu, s. 37 
    1. Melnick, A. (2023). Problem-focused reproductive endocrinology and infertility. Springer Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-031-19443-6
  4. Orfanos, C. E., Zouboulis, C. C., & Assaf, C. (Eds.). (2018). Pigmented ethnic skin and imported dermatoses: A text-atlas. Springer.


 

Kiła

Opis / Główne cechy

  • Pojedyncze lub mnogie, bezbolesne/twarde/okrągłe owrzodzenia w kile pierwotnej
  • Kiła wtórna obejmuje wysypki, potencjalnie w miejscu zakażenia, a także na dłoniach/stopach, czerwone/szorstkie/niepowodujące świądu
  • Mogą towarzyszyć uogólnione, niespecyficzne objawy, takie jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła itp.

 

Przebieg czasowy

  • Trwa 3-6 tygodni i ustępuje z leczeniem lub bez niego
  • Przebieg czasowy jest zmienny

 

Diagnostyka różnicowa

  • Brodawki płciowe
  • Wrzód miękki
  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Opryszczka
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Diagnostyka

  • Badania krwi (treponemalne lub nietreponemalne)
  • Tradycyjne lub odwrócone algorytmy testowania

 

Leczenie

  • Penicylina G i.m.,  dawka zależy od stadium kiły

U pacjentów tolerujących penicylinę należy zastosować:

  • Penicylina G benzatynowa 2,4 mln jednostek i.m. (1,2 mln jednostek na każdy pośladek) w pojedynczej dawce. (Ważne jest użycie właściwej penicyliny: Bicillin L-A, a NIE Bicillin C-R w Stanach Zjednoczonych.

 Należy kierować się wytycznymi CDC.
U pacjentów uczulonych na penicylinę CDC zaleca odczulanie; gdy nie jest to możliwe, należy zastosować:

  • Doksycyklina 100 mg doustnie dwa razy na dobę przez 14 dni.
    LUB
  • Tetracyklina 500 mg doustnie 4 razy na dobę przez 14 dni.
    Powtórzyć badanie serologiczne po sześciu i 12 miesiącach oraz wykonać badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF), jeśli występują jakiekolwiek objawy neurologiczne lub pacjent jest HIV-dodatni.
  • Penicylina G benzatynowa 2,4 mln jednostek i.m. w pojedynczej dawce

LUB

  • Doksycyklina 100 mg doustnie dwa razy na dobę przez 4 tygodnie   
Materiały i obrazy

Materiały źródłowe

  1. Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI), 2021 - Plansza ścienna
  2. Strona internetowa CDC z dodatkowymi materiałami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
  3. Orfanos, C. E., Zouboulis, C. C., & Assaf, C. (Eds.). (2018). Pigmented ethnic skin and imported dermatoses: A text-atlas. Springer.


 

Chlamydioza

Opis / Najważniejsze cechy

  • Często przebiega bezobjawowo (zwykle u kobiet) 

 

Objawy u kobiet:

  • Śluzowo-ropna wydzielina z szyjki macicy
  • Krwawienie po stosunku
  • Dysuria 
  • Ból podbrzusza lub miednicy

 

Objawy u mężczyzn:

  • Wydzielina z cewki moczowej (przejrzysta lub śluzowa)
  • Dysuria 
  • Ból jąder (zapalenie najądrza) 
  • Zakażenie odbytnicy
    • Może przebiegać bezobjawowo 
    • Ból odbytnicy, krwawienie lub wydzielina

 

Przebieg w czasie: 

  • Okres wylęgania: ~7-12 dni po niezabezpieczonym stosunku płciowym
  • Wczesne zakażenie często przebiega bezobjawowo 
  • Tygodnie-miesiące bez leczenia: utrzymujące się zapalenie szyjki macicy lub cewki moczowej

 

Diagnostyka różnicowa

  • Rzeżączka
  • Bakteryjna waginoza
  • Rzęsistkowica
  • Opryszczka narządów płciowych
  • Kiła
  • Zakażenie układu moczowego
  • Zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID)
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Test amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) z użyciem próbek moczu lub wymazów (z pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu lub gardła)

 

Leczenie / Postępowanie

  • Rozpocząć leczenie antybiotykiem nawet w przypadku braku objawów (doksycyklina lub azytromycyna). 
    • Pacjentki niebędące w ciąży: pierwszy wybór – doksycyklina; alternatywa: azytromycyna LUB lewofloksacyna 
    • Pacjentki w ciąży: preferowana: azytromycyna; alternatywa: amoksycylina
  • Zalecić pacjentom powstrzymanie się od stosunków płciowych do czasu spełnienia wszystkich poniższych kryteriów: 
    • Ukończenie 7-dniowego schematu leczenia lub upłynięcie 7 dni po zastosowaniu schematu jednodawkowego. 
    • Ustąpienie objawów; wszyscy partnerzy seksualni zakończyli leczenie. 
  • Zgłaszać wszystkie przypadki do lokalnego organu zdrowia publicznego.
Źródła

Źródła

  • Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia STI, 2021 - Tablica ścienna
  • Strona internetowa CDC z dodatkowymi materiałami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
Rzeżączka

Opis / cechy charakterystyczne

  • Osoby z żeńskimi narządami płciowymi często nie mają objawów
    • Może być związana z: ropniem gruczołu Bartholina: ból, obrzęk i wydzielina w obrębie warg sromowych
  • Śluzowo-ropna wydzielina z cewki moczowej (żółtozielona, ewentualnie z domieszką krwi)
  • Dysuria
  • Zwiększona częstotliwość oddawania moczu. 

 

Przebieg czasowy objawów: 

  • Okres inkubacji: ok. 7-12 dni po niezabezpieczonym stosunku płciowym
  • Wczesne zakażenie często przebiega bezobjawowo 
  • Tygodnie-miesiące bez leczenia: utrzymujące się zapalenie szyjki macicy lub cewki moczowej

 

Różnicowanie

  • Chlamydioza
  • Bakteryjna waginoza
  • Rzęsistkowica
  • Opryszczka narządów płciowych
  • Kiła
  • Zakażenia układu moczowego
  • Zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID)
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Diagnostyka

  • Test amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) z użyciem próbek moczu lub wymazów (z pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu lub gardła)

 

Leczenie / postępowanie

  • Leczenie preferowane: 
    • Ceftriaxone i.m. 
    • Przyspieszona terapia partnera (expedited partner therapy) z użyciem cefixime 
    • Pouczyć pacjenta, aby unikał wszelkich kontaktów seksualnych do czasu: upływu 7 dni od zakończenia leczenia pacjenta i jego partnerów seksualnych oraz ustąpienia objawów.
Źródła

Źródła

  • Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI), 2021 - Tablica ścienna
  • Strona internetowa CDC z dodatkowymi zasobami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
Rzęsistkowica

Opis / Główne cechy

  • Obfite, cuchnące, żółte do zielonkawych upławy
  • Błona śluzowa pochwy może być zaczerwieniona, a szyjka macicy może mieć wygląd „truskawkowy”
  • Podrażnienie sromu może występować lub nie

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Objawy rzęsistkowicy zwykle pojawiają się 5 do 28 dni po ekspozycji. 
  • Bez leczenia zakażenie może się utrzymywać przez miesiące, a nawet lata, natomiast właściwa terapia zwykle usuwa objawy w ciągu tygodnia.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Waginoza bakteryjna
  • Kandydoza
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Należy mieć wysoki indeks podejrzenia zakażenia T vaginalis u aktywnych seksualnie kobiet zgłaszających się z powodu upławów i nieprzyjemnego zapachu
  • Staranna ocena preparatu w soli fizjologicznej jest ważna
  • Czasami T vaginalis przylega do leukocytów (WBC), co utrudnia rozpoznanie
  • Należy szukać poruszających się kształtów pod mikroskopem

 

Leczenie

  • Metronidazole 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni
  • Tinidazole 2 g doustnie
Obrazy i zasoby

Zasoby

  1. Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia STI, 2021 - Plansza ścienna
  2. Strona internetowa CDC z dodatkowymi zasobami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
  3. Khan, Munazzah, et al. “The Tell-Tale Strawberry Cervix: Clinical Insights into Trichomoniasis.” Journal of Skin and Sexually Transmitted Diseases, vol. 7, no. 7, 4 Mar. 2025, pp. 130–131, jsstd.org/the-tell-tale-strawberry-cervix-clinical-insights-into-trichomoniasis/, https://doi.org/10.25259/jsstd_7_2025.
Zespoły bólu sromu – diagnostyka różnicowa

 

Omawiane zagadnienia różnicowe

  • Zapalenie sromu i pochwy
  • Wulwodynia
  • Zapalenie przedsionka sromu
  • Pochwica

 

Mogą Państwo swobodnie przechodzić między tematami, klikając schorzenie wymienione pod prawym paskiem postępu. →

 

Zapalenie sromu i pochwy

Opis / najważniejsze cechy

  • Najprościej mówiąc, jest to zapalenie pochwy. 
    • Może powodować szereg objawów, od świądu, bólu i obrzęku po nieprawidłowe upławy. 
  • Etiologia jest również zróżnicowana. 
    • Zwykle jest wywołane zmianą wyjściowej flory bakteryjnej pochwy danej osoby (zazwyczaj głównie pałeczek kwasu mlekowego – lactobacilli, które pomagają utrzymać pH) oraz flory, np. pod wpływem czynnika drażniącego lub zmian hormonalnych, albo zakażeniem. 
  • Zmiana flory pochwy może zaburzać pH pochwy, co powoduje szereg objawów. 
    • Zmiana koloru, zapachu lub ilości upławów, świąd lub podrażnienie pochwy, ból podczas stosunku
    • Mogą również wystąpić pieczenie podczas oddawania moczu oraz lekkie krwawienie z pochwy. 
  • Schorzenie jest częstsze u osób z pochwą, które są w wieku rozrodczym lub w okresie przedmenopauzalnym. 
  • Zapalenie pochwy mogą wywoływać: bakteryjna waginoza, kandydoza pochwy, rzęsistkowica (Trich), mykoplazma oraz zanikowe zapalenie pochwy.

 

Przebieg w czasie

  • Przy leczeniu ostre zapalenie pochwy zwykle ustępuje w ciągu dwóch tygodni. 
  • Przypadki przewlekłe lub nawracające mogą utrzymywać się od trzech do sześciu miesięcy.
  • Początek objawów może być nagły lub stopniowy, w zależności od przyczyny.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Bakteryjna waginoza
  • Rzęsistkowica
  • Kandydoza pochwy
  • Zanikowe zapalenie pochwy
  • Chemiczny czynnik drażniący lub alergia
  • Zapalne zapalenie pochwy
  • Ciało obce
  • Zakażenie przenoszone drogą płciową (STI) z zapaleniem szyjki macicy
  • Stany, które można pomylić z zapaleniem pochwy: 
    • Liszaj twardzinowy
    • Fizjologiczne upławy
    • Nasienie lub śluz szyjkowy, 
    • Kontaktowe zapalenie skóry
    • Łuszczyca lub wyprysk sromu
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Rozpoznanie kliniczne. 
    • Duże kliniczne podejrzenie określonej przyczyny zapalenia pochwy powinno skłaniać do dalszych badań. 
  • Rozpoznanie – patrz sekcje dotyczące waginozy bakteryjnej, kandydozy i rzęsistkowicy. 
    • Większość przypadków zapalenia pochwy (około 90%) jest zwykle wywołana przez jedno z tych trzech schorzeń. 
    • Aby rozpoznać przyczynę problemu, może być konieczna mikroskopia preparatu wilgotnego, barwienie metodą Grama lub posiewy

 

Leczenie / Postępowanie

  • Zazwyczaj leczenie koncentruje się na leczeniu przyczyny leżącej u podłoża stanu zapalnego. 
    • W waginozie bakteryjnej CDC zaleca: 
      • Metronidazol 500 mg doustnie 2 razy na dobę przez 7 dni
      • Żel z metronidazolem 0,75%, 1 pełny aplikator (5 g) dopochwowo, raz na dobę przez 5 dni
      • Krem z klindamycyną 2%, 1 pełny aplikator (5 g) dopochwowo na noc przez 7 dni
Źródła

Źródła

Wulwodynia

Opis / Cechy charakterystyczne

  • Złożony, przewlekły stan bólowy pochwy, obejmujący utrzymujący się ból sromu, którego nie można powiązać z możliwą do zidentyfikowania przyczyną. 
  • Istnieje podtyp wulwodynii zwany klitorodynią, który dotyczy wyłącznie łechtaczki. 
    • Ból jest często opisywany jako piekący i może nasilać się pod wpływem określonych czynności, takich jak ćwiczenia, seks lub długotrwałe stanie. 
    • Mogą go nasilać także obcisła odzież, lęk, depresja lub stres. 
    • Ból może także promieniować od sromu, obejmując wargi sromowe, a nawet uda. 
    • Ból może być uogólniony, ale może też być zlokalizowany. 
  • Kluczowym istotnym objawem ujemnym w tym schorzeniu jest zazwyczaj brak zmian skórnych.

 

Przebieg w czasie

  • Początek wulwodynii jest bardzo zróżnicowany – objawy mogą pojawiać się nagle lub stopniowo i utrzymywać się od miesięcy do lat. 
  • Niektóre przypadki ustępują samoistnie, podczas gdy inne stają się przewlekłe, o nieprzewidywalnym czasie trwania.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Przyczyny zakaźne: Kandydoza sromu i pochwy (w tym postaci atypowe), waginoza bakteryjna, rzęsistkowica lub opryszczka narządów płciowych

 

  • Stany zapalne: Liszaj twardzinowy, liszaj płaski, kontaktowe zapalenie skóry i liszaj prosty przewlekły

 

  • Zaburzenia nowotworowe: Rak płaskonabłonkowy

 

  • Zaburzenia neurologiczne: Uraz, uwięźnięcie lub neuropatia nerwu sromowego, płciowo-udowego lub biodrowo-pachwinowego, a także torbiele Tarlova. 
    • W przypadkach klitorodynii w diagnostyce różnicowej należy uwzględnić podrażnienie, ucisk lub uszkodzenie nerwu sromowego i nerwu grzbietowego łechtaczki

 

  • Przyczyny pourazowe: Urazy typu „okrakiem” (straddle injuries), okaleczanie żeńskich narządów płciowych i wypadki komunikacyjne

 

  • Niedobory hormonalne: Niedobór estrogenów
    • Objawy niespecyficzne: pieczenie i podrażnienie pochwy 

 

  • Dysfunkcja dna miednicy: Napięcie, osłabienie lub skurcze mięśni, szczególnie istotne w klitorodynii

 

  • Perły rogowe lub zrosty kapturka łechtaczki: Gromadzenie się keratyny między łechtaczką a kapturkiem łechtaczki może prowadzić do podrażnienia i bólu
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Zwykle jest to rozpoznanie z wykluczenia. 
  • Test wacikiem (cotton swab test) pomaga potwierdzić lub wykluczyć wulwodynię. 
    • Lekarz może rozpocząć od zapytania pacjentki, gdzie zlokalizowany jest ból, a następnie za pomocą waciczka systematycznie ocenia ból, zaczynając od obszarów zewnętrznych i przesuwając się do wewnątrz, w kierunku przedsionka pochwy. 
    • Badanie zwykle rozpoczyna się na wewnętrznej powierzchni uda, następnie obejmuje wargi sromowe większe, bruzdę międzywargową wewnętrzną, łechtaczkę, kapturek łechtaczki, krocze oraz różne punkty w obrębie przedsionka pochwy. 
    • Pacjentka może oceniać ból lub odczuwane wrażenie w każdym miejscu w skali od 1 do 10. 
    • Test ukłucia igłą (pinprick) w celu oceny prawidłowych, obniżonych lub nasilonych reakcji czuciowych.

 

Leczenie / postępowanie

  • Metody zachowawcze: 
    • Leczenie wulwodynii opiera się na samoopiece, obejmującej unikanie czynników drażniących, takich jak obcisła odzież, oraz noszenie luźnej i przewiewnej odzieży.
    • Można również rozważyć psychoterapię, jogę, mindfulness (uważność) i neurostymulację. 
  • Farmakoterapia: 
    • Do łagodzenia bólu można również stosować doustne leki przeciwbólowe (można stosować TCA, takie jak nortryptylina, a także SNRI i leki przeciwdrgawkowe).
    • Według doniesień nortryptylina powoduje najmniej działań niepożądanych. 
    • Miejscowe leki przeciwbólowe stosowane bezpośrednio na srom to zazwyczaj preparaty recepturowe zawierające lidokainę, estrogen, testosteron lub gabapentynę, stosowane pojedynczo lub w połączeniu. 
  • Fizjoterapia: 
    • W leczeniu dysfunkcji mięśni dna miednicy, w tym osłabienia i skurczów. 
  • Leczenie chirurgiczne:
    • Usunięcie części dotkniętego przedsionka pochwy jest ostatecznością
    • Drobne problemy chirurgiczne, takie jak perły keratynowe, można również rozwiązać chirurgicznie. 
Źródła i obrazy

Źródła

  1. Gunther Stewart, M.D., FACOG, E., Bissonnette, CNM, MSN, I., J Margesson M.D., FRCPC, DAAD, L., & Parks Forbes, NP, D. (2015, 23 czerwca). Vulvodynia - vulvovaginal disorders. Vulvovaginal Disorders. https://vulvovaginaldisorders.org/atlas_topic/vulvodynia/
  2. Kairys, N., & Garg, M. (2023). Bacterial vaginosis. W: StatPearls. StatPearls Publishing. Pobrano z https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK430792/
Zapalenie przedsionka sromu

Opis / najważniejsze cechy

  • Zlokalizowany zespół bólu sromu: Dawniej nazywany prowokowaną westibulodynią lub zapaleniem przedsionka sromu
    • Jest to częsta postać wulwodynii, występująca zazwyczaj w obrębie przedsionka sromu lub okolicy łechtaczki. 
    • Uważa się ją za swoisty typ wulwodynii obejmujący przedsionek pochwy. 
  • Zwykle przed menopauzą
  • Dyspareunia przy wprowadzaniu lub pacjentka opisuje ból przy wprowadzaniu tamponu
  • Możliwy wywiad dotyczący laseroterapii laserem CO2, krioterapii, alergicznych reakcji na leki lub niedawnego stosowania chemicznych czynników drażniących. 
  • Charakteryzuje się dyspareunią przy wprowadzaniu oraz dyskomfortem w okolicy wejścia do pochwy 
    • Dodatni test wacikiem, tkliwość zlokalizowana w obrębie przedsionka sromu oraz ogniskowy lub rozlany rumień przedsionka

 

Przebieg w czasie

  • Czas wystąpienia i nasilenie zapalenia przedsionka sromu różnią się u poszczególnych osób. 
  • Aby spełnić kryteria diagnostyczne, ból musi utrzymywać się co najmniej trzy miesiące bez możliwej do ustalenia przyczyny. 
  • Może być stały, przerywany lub wywoływany przez takie czynności jak stosunek płciowy, ćwiczenia fizyczne lub długotrwałe siedzenie.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Kliniczna
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Dodatni test wacikiem (punktowa bolesność przedsionka przy dotknięciu wacikiem)
  • Ogniskowy lub rozlany rumień przedsionka

 

Leczenie / Postępowanie

  • Skierowanie do grupy wsparcia
  • Miejscowo krem z estradiol 0,01% (Estrace Vaginal Cream) dwa razy dziennie
  • Dozmianowe wstrzyknięcia interferon
  • Fizjoterapia z biofeedbackiem
  • Dieta niskoszczawianowa
  • Doustny cytrynian wapnia
Materiały źródłowe

Materiały źródłowe

  • Ledger, W. J., Kessler, A., Leonard, G. H., & Witkin, S. S. (1996). Vulvar vestibulitis—A complex clinical entity. Infectious Diseases in Obstetrics and Gynecology, 4(5), 269–275. https://doi.org/10.1155/S106474499600052X
Pochwica

Opis / Cechy charakterystyczne

  • Zaburzenie bólu miednicy i penetracji (genito-pelvic pain/penetration disorder) - pochwica została zdefiniowana w DSM IV-TR jako „nawracający lub utrzymujący się mimowolny skurcz mięśni zewnętrznej jednej trzeciej pochwy, który utrudnia stosunek płciowy i powoduje cierpienie oraz trudności interpersonalne”. 
  • Zgodnie z definicją mimowolny skurcz mięśniówki pochwy jest ważnym warunkiem rozpoznania pochwicy. 
  • Nadmierny lęk przed bólem podczas penetracji jest częstym objawem zgłaszanym przez osoby z pochwicą.

 

Przebieg w czasie

  • Może rozpocząć się przy pierwszej próbie penetracji pochwy, np. tamponem, prątem, palcem lub narzędziem medycznym
  • U niektórych kobiet rozwija się jednak później, po okresie bez żadnych problemów. 
  • Objawy mogą występować przy każdej próbie penetracji lub tylko w określonych sytuacjach

 

Diagnostyka różnicowa

  • Choroby organiczne
    • Endokrynopatia: obniżone stężenie testosteronu, cukrzyca
    • Uszkodzenie nerwów: uszkodzenie rdzenia kręgowego w wyniku urazu lub operacji miednicy, stwardnienie rozsiane
    • Choroby układu sercowo-naczyniowego: niedokrwienie w przebiegu miażdżycy
  • Szczególne rozpoznania różnicowe
    • Dyspareunia u kobiet o podłożu organicznym (w przypadku zespołu bólu miednicy i penetracji)
    • Inne zaburzenia psychiczne
  • Zaburzenia seksualne wywołane substancjami i/lub lekami
    • SSRI, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwnadciśnieniowe, opioidy, alkohol
Rozpoznanie / leczenie / postępowanie

Rozpoznanie

  • Utrzymujące się lub nawracające trudności w zakresie ≥ 1 z poniższych:
    • Penetracja pochwy podczas stosunku płciowego
    • Silny ból sromu i pochwy lub miednicy podczas stosunku pochwowego lub próby penetracji
    • Silny lęk antycypacyjny związany z bólem sromu i pochwy lub miednicy podczas próby odbycia stosunku pochwowego lub penetracji
    • Silne napięcie mięśni dna miednicy podczas próby penetracji pochwy (historycznie określane jako pochwica)

 

Leczenie / postępowanie

  • Fizjoterapia dna miednicy
  • Rozszerzanie pochwy (dylatacja)
  • Psychoterapia
  • Leczenie wszelkich przyczyn dyspareunii u kobiet (np. lubrykanty i środki nawilżające w przypadku suchości pochwy)
Źródła

Źródła

  • Female Sexual Dysfunction ACOG Practice Bulletin Clinical Management Guidelines for Obstetrician–Gynecologists, nr 213
Diagnostyka różnicowa upławów

Omawiane zagadnienia diagnostyki różnicowej

  • Bakteryjna waginoza
  • Drożdżakowe zakażenie pochwy
  • Chlamydioza
  • Rzeżączka
  • Rzęsistkowica

 

Można swobodnie przechodzić między tematami, klikając wybrane schorzenie wymienione pod prawym paskiem postępu. →

Waginoza bakteryjna

Opis / najważniejsze cechy

  • Pacjentka o względnie skąpoobjawowym przebiegu, zgłaszająca cienką, ropną/śluzowo-ropną, nieprzyjemną wydzielinę o „rybim” zapachu (spowodowanym metabolizowaniem amin przez bakterie beztlenowe)
  • W badaniu szyjki macicy może występować kremowobiała lub szara wydzielina oraz łatwo wywoływane krwawienie
  • W badaniu pochwy/narządów płciowych nie stwierdza się rumienia, obrzęku ani innych zmian skórnych, o ile u pacjentki nie występuje współistniejące zakażenie inną jednostką chorobową

 

Przebieg w czasie

  • Często dotyczy kobiet w wieku 15-44 lat. 
  • Objawy mogą szybko ustąpić po leczeniu, jednak nawroty są częste i zwykle występują od 3 do 12 miesięcy po pierwszym epizodzie

 

Diagnostyka różnicowa

  • Rzęsistkowica
  • Zanikowe zapalenie pochwy
  • Kandydoza
  • Zakażenie gonokokowe
  • Zakażenia chlamydiami
  • Opryszczka narządów płciowych
  • Podrażnienie mechaniczne/chemiczne
  • Zmiany w pochwie/szyjce macicy wtórne do narażenia na promieniowanie
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Cienka, jednorodna, równomiernie przylegająca, biała wydzielina
  • pH pochwy > 4,5
  • Rybi zapach przed lub po dodaniu 10% KOH (test zapachowy, whiff test)
  • Komórki wskaźnikowe (clue cells; brzegi komórek nabłonka zamaskowane przez bakterie) w badaniu mikroskopowym rozmazu z pochwy

 

Leczenie

  • Metronidazol 500 mg 2 razy na dobę p.o. przez 7 dni
  • Metronidazol żel dopochwowy 0,75%, 5g dopochwowo, raz na dobę przez 5 dni
  • Klindamycyna krem dopochwowy 2%, 5g dopochwowo na noc przez 7 dni
  • Leczenie alternatywne: 
    • Klindamycyna 300 mg 2 razy na dobę p.o. przez 7 dni
    • Secnidazol 2 g, granulat doustny, w pojedynczej dawce
    • Tynidazol 2 g p.o. przez 2 dni 
    • Tynidazol 1 g p.o. przez 5 dni


Postępowanie 

  • Rozważyć wykonanie testów w kierunku HIV i STI
  • Odsetek wyleczeń BV wzrasta nawet o 50%, jeśli pacjentka powstrzymuje się od aktywności seksualnej lub stosuje prezerwatywy
Zasoby i obrazy

Zasoby

Drożdżakowe zapalenie pochwy

Opis / Główne cechy

  • Srom: rumień, który może być głęboko czerwony lub błyszczący, jedno- lub obustronny, i może obejmować wargi sromowe albo tylko krocze lub kapturek łechtaczki
    • W ciężkich przypadkach zmiany mogą rozprzestrzeniać się na fałdy pachwinowe, fałdy udowo-pachwinowe i na uda
    • Na brzegach blaszek mogą występować grudki satelitarne, krosty lub kołnierzyki łuszczenia (collarettes)
    • Bardzo nasilony świąd
  • Pochwa: białe upławy są często opisywane jako „serowate”, chociaż niekiedy upławów może być niewiele
  • Najczęstsze objawy: świąd, pieczenie, dysuria i dyspareunia

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Najczęściej dotyczy kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza po okresie dojrzewania i przed menopauzą. 
  • Objawy zwykle pojawiają się w ciągu kilku dni do tygodnia po czynniku wyzwalającym, takim jak stosowanie antybiotyków lub zmiany hormonalne. 
  • Przy właściwym leczeniu świąd i pieczenie zwykle ustępują w ciągu jednego do trzech dni i całkowicie mijają w ciągu tygodnia, choć cięższe zakażenia mogą trwać do dwóch tygodni

 

Diagnostyka różnicowa

  • Zakażenie Candida
  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry 
  • Podrażnieniowe kontaktowe zapalenie skóry
  • Zapalenie mieszków włosowych
  • Mięczak zakaźny
  • Zapalenie tkanki łącznej
  • Łuszczyca
  • Rak sromu
  • Choroba Pageta
  • Zanik sromu i pochwy 
  • Złuszczające zapalne zapalenie pochwy
Diagnostyka / leczenie / postępowanie

Diagnostyka

  • Preparat z KOH ukazuje drożdże pączkujące, zarodniki i sporadycznie pseudostrzępki
  • Odczyn pH wydzieliny pochwowej jest zwykle prawidłowy
  • W przypadkach słabo odpowiadających na leczenie należy poszukiwać drożdży non-albicans
  • Należy pamiętać, że nawet do 40% przypadków może mieć ujemny wynik preparatu z KOH i preparatu mokrego
  • W razie wątpliwości co do rozpoznania posiewy w kierunku drożdży z sromu i pochwy są bezcenne, ponieważ pozwalają wykryć niewielkie ilości zakażenia oraz mogą zostać przesłane do oznaczenia wrażliwości na leki i identyfikacji gatunku

 

Leczenie

  • Preparaty dopochwowe dostępne bez recepty (OTC): 
    • Clotrimazole, krem 1% 5 g dopochwowo przez 7-14 dni
    • Clotrimazole, krem 2% 5 g dopochwowo raz na dobę przez 3 dni
    • Miconazole, krem 2% 5 g dopochwowo raz na dobę przez 7 dni
    • Miconazole, krem 4% 5 g dopochwowo raz na dobę przez 3 dni
    • Miconazole, globulka dopochwowa 100 mg, 1 globulka dziennie przez 7 dni
    • Miconazole, globulka dopochwowa 200 mg, 1 globulka przez 3 dni
    • Tioconazole, maść 6,5% 5 g dopochwowo w pojedynczej aplikacji
  • Preparaty na receptę: 
    • Butoconazole, krem 2%, 5 g dopochwowo w pojedynczej aplikacji
    • Terconazole, krem 0,4% 5 g dopochwowo codziennie przez 7 dni
    • Terconazole, krem 0,8% 5g dopochwowo codziennie przez 3 dni
    • Terconazole, globulka dopochwowa 80 mg, 1 globulka dziennie przez 3 dni
  • Doustnie: 
    • Fluconazole 150 mg p.o., 1 tabl.
    • Ibrexafungerp, tabletki 150 mg p.o., 2 tabl. 2 razy na dobę (BID), raz dziennie


Postępowanie: 

  • Jeśli nie ma odpowiedzi na leczenie przeciwgrzybicze, należy rozważyć współistnienie schorzenia dermatologicznego sromu wymagającego dalszej oceny
Źródła i obrazy

Źródła

  1. International Society for the Study of Vulvovaginal Disease. (n.d.). Vaginal yeast infection. ISSVD Vulvovaginal Atlas. https://vulvovaginaldisorders.org/annotation/annotation-p/?highlight=Vaginal%20yeast%20infection


 

 

Chlamydioza

Opis / najważniejsze cechy

  • Często przebiega bezobjawowo (zwykle u kobiet) 

 

Objawy u kobiet:

  • Śluzowo-ropna wydzielina z szyjki macicy
  • Krwawienie po stosunku
  • Dyzuria 
  • Ból podbrzusza lub miednicy

 

Objawy u mężczyzn:

  • Wydzielina z cewki moczowej (przejrzysta lub śluzowa)
  • Dyzuria 
  • Ból jąder (zapalenie najądrza) 
  • Zakażenie odbytnicy
    • Może przebiegać bezobjawowo 
    • Ból odbytnicy, krwawienie lub wydzielina

 

Przebieg w czasie: 

  • Okres inkubacji: ok. 7-12 dni po niezabezpieczonym stosunku
  • Wczesne zakażenie często przebiega bezobjawowo 
  • Tygodnie-miesiące bez leczenia: utrzymujące się zapalenie szyjki macicy lub cewki moczowej

 

Diagnostyka różnicowa

  • Rzeżączka
  • Waginoza bakteryjna
  • Rzęsistkowica
  • Opryszczka narządów płciowych
  • Kiła
  • Zakażenie układu moczowego
  • Zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID)
Rozpoznanie / leczenie / postępowanie

Rozpoznanie

  • Test amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) z użyciem próbek moczu lub wymazów (z pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu lub gardła)

 

Leczenie / postępowanie

  • Rozpocząć leczenie antybiotykiem nawet w przypadku braku objawów (doksycyklina lub azytromycyna). 
    • Pacjentki niebędące w ciąży: leczenie pierwszego wyboru – doksycyklina; alternatywa: azytromycyna LUB lewofloksacyna 
    • Pacjentki w ciąży: preferowana: azytromycyna; alternatywa: amoksycylina
  • Zalecić pacjentom powstrzymanie się od stosunków płciowych do momentu spełnienia wszystkich poniższych kryteriów: 
    • Zakończenie 7-dniowego schematu leczenia lub upłynięcie 7 dni po schemacie jednodawkowym. 
    • Ustąpienie objawów, zakończenie leczenia przez wszystkich partnerów seksualnych. 
  • Zgłaszać wszystkie przypadki do lokalnego urzędu zdrowia publicznego.
Źródła

Źródła

Rzeżączka

Opis / Główne cechy

  • Osoby z żeńskimi narządami płciowymi często nie mają objawów
    • Może być związana z: ropniem gruczołu Bartholina: ból, obrzęk i wydzielina na wargach sromowych
  • Śluzowo-ropna wydzielina z cewki moczowej (żółtozielona, ewentualnie z domieszką krwi)
  • Dysuria
  • Zwiększona częstotliwość oddawania moczu. 

 

Przebieg w czasie: 

  • Okres wylęgania: ok. 7-12 dni po niezabezpieczonym stosunku płciowym
  • Wczesne zakażenie często przebiega bezobjawowo 
  • Nieleczone przez tygodnie-miesiące: przetrwałe zapalenie szyjki macicy lub cewki moczowej

 

Diagnostyka różnicowa

  • Chlamydioza
  • Waginoza bakteryjna
  • Rzęsistkowica
  • Opryszczka narządów płciowych
  • Kiła
  • Zakażenia dróg moczowych
  • Zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID)
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Test amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT) z użyciem próbek moczu lub wymazów (z pochwy, szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu lub gardła)

 

Leczenie / Postępowanie

  • Leczenie preferowane: 
    • Ceftriakson i.m. 
    • Przyspieszona terapia partnera z użyciem cefiksymu 
    • Polecić pacjentowi unikanie wszelkich kontaktów seksualnych do czasu: upłynięcia 7 dni od leczenia pacjenta i jego partnerów seksualnych oraz ustąpienia objawów.
Materiały źródłowe

Materiały źródłowe

  • Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia zakażeń przenoszonych drogą płciową (STI), 2021 - Plansza ścienna
  • Strona internetowa CDC z dodatkowymi materiałami dla pracowników ochrony zdrowia dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
Rzęsistkowica

Opis / Najważniejsze cechy

  • Rozlana, cuchnąca, żółta do zielonkawej wydzielina z pochwy
  • Błona śluzowa pochwy może być zaczerwieniona, a szyjka macicy może mieć wygląd truskawkowy
  • Podrażnienie sromu może występować lub nie

 

Przebieg w czasie

  • Objawy rzęsistkowicy zwykle pojawiają się 5 do 28 dni po ekspozycji. 
  • Bez leczenia zakażenie może utrzymywać się miesiącami, a nawet latami, podczas gdy odpowiednia terapia zwykle usuwa objawy w ciągu jednego tygodnia.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Waginoza bakteryjna
  • Kandydoza
Rozpoznanie / Leczenie / Postępowanie

Rozpoznanie

  • Zachować wysoki indeks podejrzenia zakażenia T vaginalis u aktywnych seksualnie kobiet zgłaszających się z powodu upławów i nieprzyjemnego zapachu
  • Istotna jest staranna ocena preparatu w soli fizjologicznej
  • Czasami T vaginalis przylega do leukocytów (WBC), co utrudnia rozpoznanie
  • Szukać poruszających się kształtów pod mikroskopem

 

Leczenie

  • Metronidazol 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni
  • Tynidazol 2 g doustnie
Źródła i obrazy

Źródła

  1. Podsumowanie wytycznych CDC dotyczących leczenia STI, 2021 - Tablica ścienna
  2. Strona internetowa CDC z dodatkowymi materiałami dla świadczeniodawców dotyczącymi wytycznych w zakresie STI
  3. Khan, Munazzah, et al. “The Tell-Tale Strawberry Cervix: Clinical Insights into Trichomoniasis.” Journal of Skin and Sexually Transmitted Diseases, vol. 7, no. 7, 4 Mar. 2025, pp. 130–131, jsstd.org/the-tell-tale-strawberry-cervix-clinical-insights-into-trichomoniasis/, https://doi.org/10.25259/jsstd_7_2025.
Diagnostyka różnicowa: schorzenia hormonalne i zanikowe sromu

Omawiane tematy diagnostyki różnicowej

  • Zanikowe zapalenie pochwy
  • Zanik pochwy
  • Zapalenie sromu

 

Można swobodnie przechodzić między tematami, klikając wybrane schorzenie wymienione pod paskiem postępu po prawej stronie. →

Zanikowe zapalenie pochwy

Opis / najważniejsze cechy

  • Atrofia pochwy z towarzyszącym świądem i pieczeniem. 
  • Ponieważ nabłonek pochwy jest cienki, łatwiej ulega podrażnieniu przez typowe czynniki drażniące skórę lub zakażenie miejscową florą.

 

Przebieg w czasie

  • Czasu wystąpienia nie można dokładnie przewidzieć u poszczególnych osób. 
  • Objawy pojawiają się stopniowo. 
  • Zarówno po chirurgicznym usunięciu jajników, jak i w przebiegu naturalnej menopauzy zmiany są zasadniczo takie same, różnią się jedynie tempem rozwoju.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Zakaźne zapalenie sromu i pochwy
  • Liszaj prosty przewlekły
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Rozpoznanie kliniczne 
    • Na podstawie objawów, zwłaszcza u kobiet w okresie menopauzy lub w wieku menopauzalnym. 
    • Dodatkowe badania wspierające to wskaźnik dojrzałości nabłonka pochwy oraz pH pochwy.

 

Leczenie / Postępowanie

  • Systemowa terapia hormonalna 
  • Miejscowe estrogeny dopochwowe
Zasoby i obrazy

Zasoby

  • Kaufman, R. H., Friedrich, E. G., Jr., & Gardner, H. L. (1989). Benign diseases of the vulva and vagina (3rd ed.). Year Book Medical Publishers.
  • Hewitt, J., Pelisse, B., & Paniel, J.-P. (1991). Diseases of the vulva. McGraw-Hill.
  • Casanova, R., Chuang, A., Goepfert, A. R., Hueppchen, N. A., Weiss, P. M., Beckmann, C. R. B., & Ling, F. W. (2018). Beckmann and Ling's obstetrics and gynecology (8th ed.). Wolters Kluwer.
Zanik pochwy

Opis / cechy charakterystyczne

  • Nabłonek pochwy jest tkanką zależną od estrogenów. 
  • Zanik pochwy występuje u wszystkich pacjentek w wyniku niedoboru estrogenów i postępuje od subtelnych zmian wskaźnika dojrzewania do niemal całkowitej utraty nabłonka pochwy.

 

Przebieg czasowy objawów

  • Czasu wystąpienia nie można dokładnie przewidzieć u każdej osoby. Zmiany pojawiają się stopniowo. 
  • Niezależnie od tego, czy występują po chirurgicznym usunięciu jajników, czy w przebiegu naturalnej menopauzy, zmiany są zasadniczo takie same i różnią się jedynie szybkością rozwoju.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Uraz
  • Podrażnienie
  • Liszaj twardzinowy
  • Liszaj płaski
  • Zakaźne zapalenie sromu i pochwy
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Rak sromu
  • Pozasutkowa choroba Pageta
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Rozpoznanie kliniczne na podstawie objawów, szczególnie u kobiet w okresie menopauzy/wieku menopauzalnym. 
  • Badaniami dodatkowo potwierdzającymi są wskaźnik dojrzałości nabłonka pochwy i pH pochwy.

 

Leczenie / Postępowanie

  • Ogólnoustrojowa terapia hormonalna 
  • Miejscowe estrogeny dopochwowe
Zasoby i obrazy

Zasoby

  • Kaufman, R. H., Friedrich, E. G., Jr., & Gardner, H. L. (1989). Benign diseases of the vulva and vagina (3rd ed.). Year Book Medical Publishers.
  • Hewitt, J., Pelisse, B., & Paniel, J.-P. (1991). Diseases of the vulva. McGraw-Hill.
  • Casanova, R., Chuang, A., Goepfert, A. R., Hueppchen, N. A., Weiss, P. M., Beckmann, C. R. B., & Ling, F. W. (2018). Beckmann and Ling's obstetrics and gynecology (8th ed.). Wolters Kluwer.
Zapalenie sromu

Opis / Główne cechy

  • Zapalenie sromu lub narządów płciowych wywołane czynnikami drażniącymi, alergią, urazami lub stanem zapalnym. 
  • Może powodować pieczenie, świąd, upławy, grube, białawe plamy na skórze lub zaczerwienienie.

 

Czas wystąpienia i przebieg

  • Objawy mogą pojawić się po kilku godzinach lub dniach od ekspozycji na czynnik drażniący lub wyzwalający.

 

Diagnostyka różnicowa

  • Zapalenie skóry sromu
  • Liszaj twardzinowy
  • Zapalenie sromu i pochwy
  • Zakażenie drożdżakowe
Diagnostyka / Leczenie / Postępowanie

Diagnostyka

  • Rozpoznanie na podstawie badania przedmiotowego i pełnego badania ginekologicznego. 
  • Wykonywane badania obejmują badanie ogólne moczu, badania krwi, testy w kierunku STI oraz cytologię (Pap).

 

Leczenie / Postępowanie

  • Zidentyfikować, usunąć i unikać czynników drażniących
  • Maść z hydrokortyzonem
  • Krem z estrogenem do stosowania miejscowego
  • Regularne kąpiele nasiadowe
Źródła i obrazy
Możliwe wyniki
Ukończono wybrany samouczek.

Można:

  • Kliknąć "Menu" po prawej stronie, pod paskiem Postęp, aby wybrać nowy temat.
  • Kliknąć przycisk "Resetuj" po prawej stronie, aby przejrzeć więcej opcji.

Literatura