Kessler Psychological Distress Scale (K6)Tłumaczenie AI

Wprowadzenie

Skala Cierpienia Psychicznego Kesslera (K6) to ankieta z sześcioma pytaniami, która pozwala wykryć poważne cierpienie psychiczne w ciągu ostatnich czterech tygodni. Opracowali ją Ronald C. Kessler, doktor nauk, z Harvard Medical School, wraz ze współpracownikami, razem z dłuższą skalą K10. K6 jest po prostu skróconą wersją K10, z której usunięto cztery pytania. Jej celem jest szybkie wskazanie osób, u których prawdopodobnie występuje poważna choroba psychiczna. W badaniach wykazano, że skala z sześcioma pytaniami jest co najmniej tak samo czuła jak skala z dziesięcioma pytaniami w odróżnianiu osób z poważną chorobą psychiczną od osób bez niej. Jest szeroko stosowana w krajowym monitorowaniu zdrowia: K6 wchodzi obecnie w skład podstawowej części amerykańskiego National Health Interview Survey, a także corocznego National Household Survey on Drug Abuse.

Skala Cierpienia Psychicznego Kesslera (K10) to ankieta z 10 pytaniami, która mierzy ogólne cierpienie psychiczne, takie jak lęk i objawy depresyjne, w ciągu ostatnich czterech tygodni. Opracowali ją na początku XXI wieku Ronald C. Kessler, doktor nauk, profesor Harvard Medical School, wraz ze współpracownikami. Powstała przy wsparciu amerykańskiego rządowego National Center for Health Statistics z myślą o przeprojektowanym amerykańskim National Health Interview Survey. Skalę zaprojektowano tak, aby była czuła w okolicy progu klinicznie istotnego poziomu cierpienia, co pomaga odróżnić osoby z poważną chorobą psychiczną od osób bez niej. Jest szeroko stosowana w podstawowej opiece zdrowotnej, w usługach zdrowia psychicznego i w badaniach populacyjnych. Znajduje się w australijskich i kanadyjskich odpowiednikach amerykańskiego krajowego badania zdrowia oraz we wszystkich badaniach krajowych prowadzonych w ramach World Mental Health Initiative. Zarówno K6, jak i K10 mierzą ogólne cierpienie. Nie służą do rozpoznawania konkretnego zaburzenia.

O co pyta kwestionariusz

Pacjenci oceniają, jak często w ciągu ostatnich czterech tygodni czuli się: zdenerwowani; beznadziejnie; niespokojni lub nie mogli usiedzieć w miejscu; tak przygnębieni, że nic nie mogło poprawić ich nastroju; jakby wszystko wymagało wysiłku; oraz bezwartościowi. Każde pytanie ma te same pięć odpowiedzi, od „nigdy” do „cały czas”.

Jak oblicza się wynik

To narzędzie stosuje punktację australijską. Każda odpowiedź jest punktowana od 1 („nigdy”) do 5 („cały czas”), a sześć wyników dodaje się, uzyskując sumę od 6 do 30. Wyższe wyniki oznaczają większe cierpienie. W USA te same odpowiedzi punktuje się od 0 do 4, a suma wynosi od 0 do 24. System australijski daje w K6 zakres wyników 6-30, w porównaniu z 0–24 w systemie amerykańskim. Suma w systemie australijskim jest zawsze dokładnie o 6 punktów wyższa niż suma w systemie amerykańskim dla tych samych odpowiedzi.

Wyższe wyniki oznaczają wyższy poziom cierpienia.

Jak interpretuje się wyniki

K6 stosuje jeden punkt odcięcia:

W punktacji australijskiej optymalny punkt odcięcia w K6 rozdziela wyniki 6-18 od 19+. Odpowiada to szeroko cytowanemu amerykańskiemu progowi 13 lub więcej w skali 0–24. Wynik 19 lub wyższy sugeruje, że wskazana jest dalsza ocena kliniczna, ale nie jest diagnozą. W przeciwieństwie do K10 skala K6 nie ma oficjalnych przedziałów łagodnego, umiarkowanego i ciężkiego cierpienia.

• To jest narzędzie przesiewowe, a lekarz lub inny specjalista powinien ocenić klinicznie, czy dana osoba wymaga dalszej oceny i leczenia.

Ograniczenia

Punkt odcięcia zaprojektowano z myślą o badaniach przesiewowych w populacji ogólnej. Kessler zaznacza, że ten próg jest optymalny tylko w populacji o takiej samej częstości występowania choroby jak cała populacja USA, więc w poradniach, w których choroby psychiczne występują częściej lub rzadziej, może działać inaczej. Podobnie jak K10, skala K6 mierzy ogólne cierpienie, a nie konkretny stan, i nie zawiera pytania o myśli samobójcze, więc nie można jej używać do oceny bezpieczeństwa. Wynik poniżej punktu odcięcia nie wyklucza cierpienia psychicznego ani zaburzenia zdrowia psychicznego.

Kessler, R. C., Andrews, G., Colpe, L. J., Hiripi, E., Mroczek, D. K., Normand, S.-L. T., Walters, E. E., & Zaslavsky, A. M. (2002). Short screening scales to monitor population prevalences and trends in non-specific psychological distress. Psychological Medicine, 32(6), 959–976.