Kessler Psychological Distress Scale (K10)
10-pytaniowa miara niespecyficznego dystresu psychicznego w ciągu ostatnich 4 tygodni.
Autor
Dr. Ronald C. Kessler, PhDInstrukcje
Skala Kesslera-10 to jedno z wielu narzędzi służących do przesiewowej oceny dystresu psychicznego, takiego jak lęk lub depresja.
Nie służy ona do postawienia diagnozy – skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia, aby uzyskać wskazówki.
Poniższe dziesięć pytań dotyczy tego, jak czuł(a) się Pan/Pani w ciągu ostatnich 4 tygodni.
Wprowadzenie
Skala Dystresu Psychicznego Kesslera (K10) to 10-pytaniowa ankieta, która mierzy ogólny dystres psychiczny, taki jak objawy lęku i depresji, w ciągu ostatnich czterech tygodni. Opracował ją na początku XXI wieku Ronald C. Kessler, doktor nauk, profesor Harvard Medical School, wraz ze współpracownikami. Powstała przy wsparciu amerykańskiego Narodowego Centrum Statystyk Zdrowia (National Center for Health Statistics) do wykorzystania w przeprojektowanym amerykańskim Narodowym Badaniu Ankietowym Zdrowia (National Health Interview Survey). Skala została zaprojektowana tak, aby była czuła w okolicy progu klinicznie istotnego poziomu dystresu, co pomaga odróżnić przypadki poważnej choroby psychicznej od pozostałych. Jest szeroko stosowana w podstawowej opiece zdrowotnej, w usługach zdrowia psychicznego oraz w badaniach populacyjnych. Jest uwzględniona w australijskich i kanadyjskich odpowiednikach amerykańskiego krajowego badania zdrowia oraz we wszystkich badaniach krajowych Światowej Inicjatywy Zdrowia Psychicznego (World Mental Health Initiative). K10 mierzy ogólny dystres. Nie służy do rozpoznawania konkretnego zaburzenia.
Skala Dystresu Psychicznego Kesslera (K10) to 10-pytaniowy kwestionariusz mierzący niespecyficzny dystres psychiczny w ciągu ostatnich 4 tygodni. Każde pytanie ocenia się od 1 (wcale) do 5 (cały czas), co daje łączny wynik od 10 do 50. Wyniki podaje się w przedziałach: subkliniczny, łagodny, umiarkowany i ciężki, a także jako wyniki podskal: depresji, lęku, nerwowości, pobudzenia, zmęczenia i negatywnego afektu.
O co pyta kwestionariusz
Pacjenci oceniają, jak często w ciągu ostatnich czterech tygodni czuli się: zmęczeni bez wyraźnej przyczyny; zdenerwowani; tak zdenerwowani, że nic nie mogło ich uspokoić; pozbawieni nadziei; niespokojni lub rozdrażnieni ruchowo; tak niespokojni, że nie mogli usiedzieć w miejscu; przygnębieni; tak, jakby wszystko wymagało wysiłku; tak smutni, że nic nie mogło ich pocieszyć; oraz bezwartościowi. Każde pytanie ma te same pięć odpowiedzi, od „wcale” do „cały czas”.
Jak oblicza się wynik
Istnieją dwa powszechne systemy punktacji. To narzędzie korzysta z punktacji australijskiej. Oba systemy opierają się na tych samych pytaniach i różnią się tylko przyznawanymi punktami:
Punktacja amerykańska (Harvard): Każda odpowiedź jest oceniana od 0 („wcale”) do 4 („cały czas”), co daje łączny wynik od 0 do 40. Pytanie jest przedstawione w kolejności od najwyższej częstotliwości do braku objawów, ale przy obliczaniu wyniku odpowiedzi są przekodowywane tak, aby 0 oznaczało brak stresu, a 4 wysoki stres.
Punktacja australijska: Każda odpowiedź jest oceniana od 1 do 5, co daje łączny wynik od 10 do 50. Wynik australijski jest zawsze dokładnie o 10 punktów wyższy niż wynik amerykański dla tych samych odpowiedzi.
Wyższy wynik oznacza wyższy poziom dystresu.
Jak interpretuje się wyniki
Nie ma powszechnie przyjętych kategorii interpretacji wyników K10, a w Australii stosuje się wiele różnych metod, w zależności od celu i miejsca zastosowania. W placówkach klinicznych powszechnie stosuje się następujące przedziały, oparte na skali 10–50:
Wynik australijski (10–50) | Wynik amerykański (0–40) | Interpretacja |
|---|---|---|
10–19 | 0–9 | Prawdopodobnie dobry stan |
20–24 | 10–14 | Prawdopodobnie łagodny dystres |
25–29 | 15–19 | Prawdopodobnie umiarkowany dystres |
30–50 | 20–40 | Prawdopodobnie ciężki dystres |
W pierwotnym podziale przedziały te wskazują, czy dana osoba jest prawdopodobnie zdrowa, czy prawdopodobnie ma łagodne, umiarkowane lub ciężkie zaburzenie psychiczne. Wyższy wynik jest powodem do dalszej oceny klinicznej, a nie diagnozą.
Jest to narzędzie przesiewowe, a lekarze lub inni specjaliści powinni samodzielnie ocenić klinicznie, czy dana osoba wymaga leczenia.
Wyniki zazwyczaj się zmniejszają w wyniku skutecznego leczenia. Pacjentów, u których wynik po leczeniu nadal przekracza 24, należy ponownie ocenić i rozważyć skierowanie do specjalisty.
Osoby, które uzyskują w K10 wynik 20 lub wyższy, prawdopodobnie spełniają kryteria diagnostyczne zaburzenia psychicznego. Wyniki od 20 wzwyż miały czułość wobec zaburzenia depresyjnego dużego, dystymii, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia lękowego z napadami paniki i fobii społecznej w zakresie od 0,78 do 1 (Donker i in., 2009). Wyższe łączne wyniki K10 wiązały się z niższymi wynikami Globalnej Oceny Funkcjonowania (GAF), mniejszym wsparciem społecznym i aktywnością, większymi upośledzeniami funkcjonowania oraz większym obciążeniem zdrowia fizycznego (Atkins i in., 2013).
Ograniczenia
K10 mierzy niespecyficzny dystres, więc nie pozwala stwierdzić, czy objawy wynikają z depresji, lęku, żałoby czy innej przyczyny. Nie zawiera też pytania o myśli samobójcze, więc nie można jej używać do oceny bezpieczeństwa. Zespół Kesslera zwraca uwagę, że przesiewowe skale objawów pomijają osoby, które są skutecznie leczone, na przykład osobę, której stan jest dobrze kontrolowany lekami. Wynik należy interpretować łącznie z historią pacjenta i rozmową kliniczną.
Wszystkie pytania i możliwe wyniki
Pytania K10Tytuł niewidoczny
Poniższe dziesięć pytań dotyczy tego, jak czuł(a) się Pan/Pani w ciągu ostatnich 4 tygodni.
1. Jak często czuł(a) się Pan/Pani zmęczony(-a) bez wyraźnego powodu?
Select one option:
- Nigdy
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
2. Jak często czuł(a) się Pan/Pani zdenerwowany(-a)?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
3. Jak często czuł(a) się Pan/Pani tak zdenerwowany(-a), że nic nie mogło Pana/Panią uspokoić?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
4. Jak często czuł(a) się Pan/Pani beznadziejnie?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
5. Jak często czuł(a) się Pan/Pani niespokojny(-a) lub nadmiernie pobudzony(-a)?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
6. Jak często czuł(a) się Pan/Pani tak niespokojny(-a), że nie mógł(mogła) Pan/Pani usiedzieć w miejscu?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
7. Jak często czuł(a) się Pan/Pani przygnębiony(-a)?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
8. Jak często miał(a) Pan/Pani poczucie, że wszystko wymaga wysiłku?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
9. Jak często czuł(a) się Pan/Pani tak smutny(-a), że nic nie mogło Pana/Panią pocieszyć?
Select one option:
- Nigdy
- Przez krótki czas
- Czasami
- Przez większość czasu
- Cały czas
10. Jak często czuł(a) się Pan/Pani bezwartościowy(-a)?
Select one option:
- Wcale
- Przez krótki czas
- Przez część czasu
- Przez większość czasu
- Cały czas
Możliwe wyniki
Wynik K10 (20-24 pkt): Prawdopodobny łagodny dystres psychiczny
Niskie wyniki wskazują na niski poziom dystresu psychicznego, a wysokie wyniki – na wysoki poziom dystresu psychicznego.
To narzędzie przesiewowe, a o tym, czy dana osoba potrzebuje leczenia, powinien zdecydować lekarz lub inny specjalista na podstawie oceny klinicznej.
Wyniki zazwyczaj się obniżają w wyniku skutecznego leczenia. Pacjentów, u których wynik po leczeniu nadal przekracza 24, należy ponownie ocenić i rozważyć skierowanie do specjalisty.
Zakres wyników wynosi 10-50 pkt
Osoby, które uzyskują w K10 20 punktów lub więcej, prawdopodobnie spełniają kryteria diagnostyczne zaburzenia psychicznego. Wyniki 20 i więcej wykazywały czułość wobec zaburzenia depresyjnego głównego, dystymii, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia lękowego z napadami lęku (zaburzenia paniczne) i fobii społecznej w zakresie od 0,78 do 1 (Donker i wsp., 2009). Wyższe wyniki ogólne w K10 wiązały się z niższymi wynikami w skali ogólnej oceny funkcjonowania (GAF), mniejszym wsparciem społecznym i mniejszą aktywnością, większymi zaburzeniami funkcjonowania oraz większym obciążeniem zdrowia fizycznego (Atkins i wsp., 2013).
Wynik K10 (25-29 pkt): Prawdopodobny umiarkowany dystres psychiczny
Niskie wyniki wskazują na niski poziom dystresu psychicznego, a wysokie wyniki – na wysoki poziom dystresu psychicznego.
To narzędzie przesiewowe, a o tym, czy dana osoba potrzebuje leczenia, powinien zdecydować lekarz lub inny specjalista na podstawie oceny klinicznej.
Wyniki zazwyczaj się obniżają w wyniku skutecznego leczenia. Pacjentów, u których wynik po leczeniu nadal przekracza 24, należy ponownie ocenić i rozważyć skierowanie do specjalisty.
Zakres wyników wynosi 10-50 pkt
Osoby, które uzyskują w K10 20 punktów lub więcej, prawdopodobnie spełniają kryteria diagnostyczne zaburzenia psychicznego. Wyniki 20 i więcej wykazywały czułość wobec zaburzenia depresyjnego głównego, dystymii, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia lękowego z napadami lęku (zaburzenia paniczne) i fobii społecznej w zakresie od 0,78 do 1 (Donker i wsp., 2009). Wyższe wyniki ogólne w K10 wiązały się z niższymi wynikami w skali ogólnej oceny funkcjonowania (GAF), mniejszym wsparciem społecznym i mniejszą aktywnością, większymi zaburzeniami funkcjonowania oraz większym obciążeniem zdrowia fizycznego (Atkins i wsp., 2013).
Wynik K10 (> 30 pkt): Prawdopodobny ciężki dystres psychiczny
Niskie wyniki wskazują na niski poziom dystresu psychicznego, a wysokie wyniki – na wysoki poziom dystresu psychicznego.
To narzędzie przesiewowe, a o tym, czy dana osoba potrzebuje leczenia, powinien zdecydować lekarz lub inny specjalista na podstawie oceny klinicznej.
Wyniki zazwyczaj się obniżają w wyniku skutecznego leczenia. Pacjentów, u których wynik po leczeniu nadal przekracza 24, należy ponownie ocenić i rozważyć skierowanie do specjalisty.
Zakres wyników wynosi 10-50 pkt
Osoby, które uzyskują w K10 20 punktów lub więcej, prawdopodobnie spełniają kryteria diagnostyczne zaburzenia psychicznego. Wyniki 20 i więcej wykazywały czułość wobec zaburzenia depresyjnego głównego, dystymii, zaburzenia lękowego uogólnionego, zaburzenia lękowego z napadami lęku (zaburzenia paniczne) i fobii społecznej w zakresie od 0,78 do 1 (Donker i wsp., 2009). Wyższe wyniki ogólne w K10 wiązały się z niższymi wynikami w skali ogólnej oceny funkcjonowania (GAF), mniejszym wsparciem społecznym i mniejszą aktywnością, większymi zaburzeniami funkcjonowania oraz większym obciążeniem zdrowia fizycznego (Atkins i wsp., 2013).
Wynik podskali lęku
Wyższe wyniki w tych pozycjach wskazują na nasilone objawy lęku, takie jak nadmierne zamartwianie się i niepokój.
Pozycje 2, 3, 5 i 6.
Zakres wyników: 4-20 pkt
Wynik podskali zmęczenia
Wyższe wyniki w tych pozycjach wskazują na większe zmęczenie i brak energii, które często towarzyszą depresji, ale mogą wiązać się też z chorobami somatycznymi.
Osoby z wysokimi wynikami w czynniku zmęczenia są bardziej narażone na ograniczenia fizyczne, które utrudniają codzienne czynności i ogólną sprawność fizyczną.
Pozycje 1 i 8
Zakres wyników: 2-10 pkt
Wynik podskali zdenerwowania
Wyższe wyniki w tych pozycjach odzwierciedlają większy lęk i zdenerwowanie.
Pozycje 2 i 3.
Zakres wyników: 2-10 pkt
Wynik podskali pobudzenia
Wyższe wyniki w tych pozycjach wskazują na większy niepokój i pobudzenie ruchowe, które często wiążą się z lękiem.
Pozycje 5 i 6
Zakres wyników: 2-10 pkt
Wynik podskali depresji
Wyższe wyniki w tych pozycjach odzwierciedlają nasilone emocjonalne i fizyczne objawy depresji.
Pozycje 1, 4, 7, 8, 9 i 10.
Zakres wyników: 5-30 pkt
Wynik K10 (<20 pkt): Prawdopodobnie dobre samopoczucie psychiczne
Zakres wyników wynosi 10-50 pkt
Niskie wyniki wskazują na niski poziom dystresu psychicznego, a wysokie wyniki – na wysoki poziom dystresu psychicznego.
To narzędzie przesiewowe, a o tym, czy dana osoba potrzebuje leczenia, powinien zdecydować lekarz lub inny specjalista na podstawie oceny klinicznej.
Wyniki zazwyczaj się obniżają w wyniku skutecznego leczenia. Pacjentów, u których wynik po leczeniu nadal przekracza 24, należy ponownie ocenić i rozważyć skierowanie do specjalisty.
Wynik podskali afektu negatywnego
Wyższe wyniki w tych pozycjach odzwierciedlają większe cierpienie emocjonalne, w tym poczucie beznadziejności, przygnębienia i bezwartościowości.
Osoby z podwyższonymi wynikami w czynniku afektu negatywnego często mają niższą jakość życia, mniejszą samodzielność i zwiększone ryzyko współistniejących problemów związanych z alkoholem lub innymi substancjami psychoaktywnymi (AOD) (Brooks i wsp., 2006).
Pozycje 4, 7, 9 i 10
Zakres wyników: 4-20 pkt
Cytowanie
Kessler, R. C., Andrews, G., Colpe, L. J., Hiripi, E., Mroczek, D. K., Normand, S.-L. T., Walters, E. E., & Zaslavsky, A. M. (2002). Short screening scales to monitor population prevalences and trends in non-specific psychological distress. Psychological Medicine, 32(6), 959–976.
Literatura
Kessler, R. C., Andrews, G., Colpe, L. J., Hiripi, E., Mroczek, D. K., Normand, S.-L. T., Walters, E. E., & Zaslavsky, A. M. (2002). Short screening scales to monitor population prevalences and trends in non-specific psychological distress. Psychological Medicine, 32(6), 959–976.
https://www.cambridge.org/core/journals/psychological-medicine/article/abs/short-screening-scales-to-monitor-population-prevalences-and-trends-in-nonspecific-psychological-distress/F141675CCD0E08C0FB98E01C006B4E0DAndrews, G., & Slade, T. (2001). Interpreting scores on the Kessler Psychological Distress Scale (K10). Australian and New Zealand Journal of Public Health, 25(6), 494–497.
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1326020023036105?via%3DihubAtkins, J., Naismith, S. L., Luscombe, G. M., & Hickie, I. B. (2013). Psychological distress and quality of life in older persons: relative contributions of fixed and modifiable risk factors. BMC Psychiatry, 13(1), 249–249.
https://link.springer.com/article/10.1186/1471-244X-13-249Brooks, R. T., Beard, J., & Steel, Z. (2006). Factor Structure and Interpretation of the K10. Psychological Assessment, 18(1), 62–70.
https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2F1040-3590.18.1.62Donker, T., Comijs, H., Cuijpers, P., Terluin, B., Nolen, W., Zitman, F., & Penninx, B. (2010). The validity of the Dutch K10 and extended K10 screening scales for depressive and anxiety disorders. Psychiatry Research, 176(1), 45–50.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0165178109000201?via%3DihubGonda, T., Deane, F. P., & Murugesan, G. (2012). Predicting clinically significant change in an inpatient program for people with severe mental illness. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 46(7), 651–658.
https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0004867412445527Lace, J. W., Greif, T. R., McGrath, A., Grant, A. F., Merz, Z. C., Teague, C. L., & Handal, P. J. (2019). Investigating the factor structure of the K10 and identifying cutoff scores denoting nonspecific psychological distress and need for treatment. Mental Health & Prevention, 13, 100–106.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2212657018300825?via%3DihubMerson, F., Newby, J., Shires, A., Millard, M., & Mahoney, A. (2021). The temporal stability of the Kessler Psychological Distress Scale. Australian Psychologist, 56(1), 38–45.
https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/00050067.2021.1893603Rickwood, D., McEachran, J., Saw, A., Telford, N., Trethowan, J., & McGorry, P. (2023). Sixteen years of innovation in youth mental healthcare: Outcomes for young people attending Australia’s headspace centre services. PloS One, 18(6), e0282040–e0282040.
https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0282040Slade, T., Grove, R., & Burgess, P. (2011). Kessler Psychological Distress Scale: Normative Data from the 2007 Australian National Survey of Mental Health and Wellbeing. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 45(4), 308–316.
https://journals.sagepub.com/doi/10.3109/00048674.2010.543653
Powiązane oceny
Patient Health Questionnaire-2 (PHQ-2)
Dwupytaniowe narzędzie przesiewowe w kierunku depresji, oparte na dwóch pierwszych pytaniach PHQ-9
Dr. Robert Spitzer, MDKwestionariusz zdrowia pacjenta-9 (PHQ-9) dla dorosłych
Narzędzie oceny złożone z 10 pozycji, służące do przesiewowego wykrywania, diagnozowania, monitorowania i pomiaru nasilenia depresji.
ISSWSHZaburzenie lękowe uogólnione (GAD-7)
Ocena nasilenia lęku
Dr. Robert L. Spitzer, MDGeneralized Anxiety Disorder 2-item (GAD-2)
2-pytaniowe narzędzie przesiewowe w kierunku lęku, oparte na dwóch pierwszych pytaniach kwestionariusza GAD-7
Dr. Robert Spitzer, MDKwestionariusz niekorzystnych doświadczeń z dzieciństwa (ACE-Q)
Kwestionariusz złożony z 10 pozycji, oceniający Pana/Pani narażenie na potencjalnie traumatyczne doświadczenia od urodzenia do 18. roku życia.
ISSWSHGeriatric Depression Scale (GDS-15)
Pomaga wykryć możliwą depresję u osób starszych.
Dr. Jerome A. Yesavage, MDSkala Jakości Życia Zawodowego (ProQOL 5)
30-pozycyjne narzędzie samooceny satysfakcji ze współczucia, wypalenia zawodowego i wtórnego stresu traumatycznego w zawodach pomocowych
Dr. Beth Hudnall Stamm, PhDSkala Jakości Życia Zawodowego dla Pracowników Ochrony Zdrowia (ProQOL Health)
Mierzy satysfakcję ze współczucia, wypalenie zawodowe i wtórny stres traumatyczny u pracowników ochrony zdrowia na podstawie ProQ
Dr. Beth Hudnall Stamm, PhDKwestionariusz RAND (wersja 1) – krótka forma z 36 pozycjami (SF-36)
36-pytaniowa ankieta wypełniana przez pacjenta (RAND v.1), mierząca stan zdrowia i jakość życia w ośmiu dziedzinach zdrowia.
Dr. John E. Ware Jr., PhDAnkieta RAND dotycząca stanu zdrowia – wersja skrócona, 20 pytań (SF-20)
20-pytaniowa ankieta wypełniana przez pacjenta (RAND v.1), mierząca stan zdrowia i jakość życia w sześciu obszarach zdrowia.
Dr. Anita L. Stewart, PhDWięcej ocen — EVAL Foundation
Adult Self-Report Scale (ASRS-V1.1) for ADHD 6-Question Screener
Sześciopytaniowy test przesiewowy ASRS v1.1, część A, w kierunku objawów zaburzenia z deficytem uwagi i nadpobudliwością (ADHD) u dorosłych.
Dr. Lenard Adler, MDTest identyfikacji zaburzeń związanych z używaniem alkoholu - C (AUDIT-C)
Narzędzie złożone z 3 pytań do przesiewowego wykrywania niezdrowego spożywania alkoholu u pacjentów, którzy mogą nie być uzależnieni od alkoholu.
Dr. Katharine Bradley, MD, MPHTest identyfikacji zaburzeń związanych z używaniem alkoholu (AUDIT)
10-pytaniowe narzędzie do przesiewowego wykrywania ryzykownego picia alkoholu, szkodliwego picia i uzależnienia od alkoholu.
World Health Organization Collaborative ProjectWynik oceny barku według Amerykańskiego Towarzystwa Chirurgów Barku i Łokcia (ASES)
15-pytaniowa ocena bólu barku i ograniczeń funkcjonalnych w czynnościach życia codziennego.
Dr. Robin R. Richards, MD, FRCSC, FAAOS, FAOASkala Oceny Aktywności Behawioralnej (BARS)
Jednopozycyjna skala oceny służąca do ilościowego określenia poziomu pobudzenia pacjenta w opiece doraźnej lub w warunkach psychiatrycznych.
CAGE Alcohol Questionnaire
Kwestionariusz z 4 pytaniami, który może wskazywać na potencjalne problemy związane ze spożywaniem alkoholu.
Test przesiewowy w kierunku nadużywania narkotyków (DAST-10)
Kwestionariusz samoopisowy dla pacjenta do przesiewowej oceny problemowego używania narkotyków (z wyłączeniem alkoholu i tytoniu).
Dr. Harvey A. Skinner, Ph.D.Pomiar sprawności stopy i stawu skokowego (FAAM)
Ocenia ograniczenia funkcjonalne i niepełnosprawność związane ze schorzeniami stopy i stawu skokowego w czynnościach życia codziennego i w sporcie.
Dr. Jesse Van Swearingen, PhD, PT, FAPTA