Dual Antiplatelet Therapy (DAPT) ScoreTłumaczenie AI

Skala DAPT jest narzędziem predykcji klinicznej, które pomaga zdecydować, czy pacjent powinien kontynuować podwójną terapię przeciwpłytkową (kwas acetylosalicylowy w skojarzeniu z inhibitorem P2Y12, takim jak klopidogrel, prasugrel lub tikagrelor) po upływie 12 miesięcy od przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) z implantacją stentu, do 30 miesięcy. W przeciwieństwie do narzędzi oceniających wyłącznie ryzyko krwawienia, jako jedyne uwzględnia łącznie w jednym wyniku zarówno korzyść w postaci redukcji zdarzeń niedokrwiennych, jak i szkodę w postaci krwawień, zamiast oceniać jedno ryzyko w oderwaniu od drugiego.

Opracowanie

Skala została opracowana przez Yeh i wsp. (opublikowana w JAMA, 2016) na podstawie badania DAPT Study, randomizowanego badania z udziałem 11 648 pacjentów, u których wszczepiono stent uwalniający lek i którzy ukończyli 12 miesięcy leczenia tienopirydyną w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym bez zdarzenia niedokrwiennego lub krwotocznego, a następnie zostali zrandomizowani do kontynuacji tienopirydyny z kwasem acetylosalicylowym przez kolejne 18 miesięcy albo do zmiany na placebo z kwasem acetylosalicylowym. Została następnie zewnętrznie zwalidowana u 8136 pacjentów z badania PROTECT. Kwalifikowali się wyłącznie pacjenci, którzy dobrze tolerowali pierwszy rok bez poważnego zdarzenia — z populacji wyjściowej wykluczono osoby z wcześniejszym krwawieniem, MI, zakrzepicą w stencie, udarem, rewaskularyzacją lub przyjmujące doustne leki przeciwzakrzepowe.

Składowe skali

9 czynników, zakres od −2 do +10

Warto zauważyć, że wiek jest jedynym czynnikiem, który odejmuje punkty — co odzwierciedla fakt, że u pacjentów starszych ryzyko krwawienia jest zwykle relatywnie większe niż korzyść niedokrwienna z przedłużonej terapii — natomiast wszystkie pozostałe czynniki dodają punkty, odzwierciedlając wyższe ryzyko niedokrwienia.

Interpretacja

*Niedokrwienie zdefiniowano jako zawał mięśnia sercowego (MI), udar, powtórną rewaskularyzację wieńcową lub zakrzepicę w stencie. Krwawienie zdefiniowano jako krwawienie śródmózgowe, krwawienie powodujące zaburzenia hemodynamiczne wymagające leczenia lub krwawienie wymagające transfuzji.

**Zgodnie z wytycznymi ACC (Levine 2016).

W kohorcie wyjściowej wynik w skali DAPT ≥2 wiązał się z liczbą pacjentów, których należy leczyć (NNT), wynoszącą 33, aby zapobiec jednemu zdarzeniu niedokrwiennemu, wobec liczby pacjentów, u których wystąpi szkoda (NNH), wynoszącej 263 w odniesieniu do zdarzenia krwotocznego podczas przedłużonej terapii — co przemawia za wydłużoną DAPT w tej grupie.

Powiązana/uzupełniająca skala: PRECISE-DAPT

Skala DAPT jest często stosowana równolegle ze skalą PRECISE-DAPT, odrębnym, 5-elementowym narzędziem skoncentrowanym na ryzyku krwawienia (wiek, klirens kreatyniny, stężenie hemoglobiny, liczba krwinek białych oraz wcześniejsze samoistne krwawienie), o zakresie 0–100 punktów, w którym wynik ≥25 wskazuje na wysokie ryzyko krwawienia przemawiające za krótszym czasem trwania DAPT (3–6 miesięcy). Wykazano również, że uproszczona wersja 4-elementowa (z pominięciem liczby krwinek białych, WBC) zachowuje wartość predykcyjną. W niektórych badaniach stosuje się obie skale łącznie — na przykład wynik DAPT ≥2 w połączeniu z wynikiem PRECISE-DAPT <25 był wykorzystywany jako przesłanka do zalecenia przedłużonej DAPT.

Uwaga praktyczna: Podobnie jak w przypadku innych omawianych skal, skala DAPT ma wspierać — a nie zastępować — zindywidualizowane podejmowanie decyzji klinicznych, zwłaszcza że została opracowana na podstawie określonej populacji badania (pacjenci ze stentem uwalniającym lek, którzy tolerowali pierwszy rok DAPT bez powikłań).

Yeh RW, Secemsky EA, Kereiakes DJ, et al. Development and Validation of a Prediction Rule for Benefit and Harm of Dual Antiplatelet Therapy Beyond 1 Year After Percutaneous Coronary Intervention. JAMA. 2016;315(16):1735–1749.