Skala CURB-65 oceny ciężkości zapalenia płuc

Tłumaczenie AI

Język oryginału: angielski. Język docelowy: polski. Tłumaczenie wykonane przez AI.

Coś się nie zgadza? Daj znać autorowi:

Stratyfikacja ryzyka pozaszpitalnego zapalenia płuc ułatwiająca podjęcie decyzji o leczeniu szpitalnym lub ambulatoryjnym.

AutorDr. Wee Shiong Lim, MBBS, MRCP, M.Med, MHPEd
Wypróbuj
Ulubione
Instrukcje
  •  Rozpoznanie pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP) zwykle ustala się na podstawie połączenia wywiadu, badania przedmiotowego oraz wyników RTG klatki piersiowej, USG płuc lub TK klatki piersiowej.

  • Przeznaczone dla dorosłych z prawidłową odpornością, którzy nie podróżowali ostatnio za granicę.

Wprowadzenie

Pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community-acquired pneumonia, CAP) jest częstym schorzeniem rozpoznawanym w warunkach ambulatoryjnych (podstawowa opieka zdrowotna i medycyna ratunkowa). Odsetek hospitalizacji wynosi około 2% u osób w wieku ≥ 65 lat, a 30-dniowa śmiertelność u pacjentów hospitalizowanych wynosi 5% (Womack & Kropa, 2022). Ponadto Womack i Kropa podkreślają, że u 11% pacjentów zidentyfikowano patogen bakteryjny, u 23% patogen wirusowy, a u 62% nie zidentyfikowano żadnego drobnoustroju. (Uwaga: badania te przeprowadzono przed pandemią COVID-19.) Rozpoznanie pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP) ustala się zwykle na podstawie wywiadu, badania przedmiotowego oraz wyników RTG klatki piersiowej, USG płuc lub TK klatki piersiowej. Zaleca się, aby lekarze przy ocenie konieczności hospitalizacji pacjentów z CAP uwzględniali zarówno własną ocenę kliniczną, jak i zwalidowaną kliniczną regułę predykcyjną (Armstrong, 2020). Skala CURB-65 (splątanie, stężenie mocznika, częstość oddechów, ciśnienie tętnicze i wiek ≥ 65 lat) oceny ciężkości zapalenia płuc jest dobrze zwalidowanym narzędziem stratyfikacji ryzyka, które może pomóc lekarzom w warunkach ambulatoryjnych w podjęciu decyzji o miejscu leczenia (szpitalne versus ambulatoryjne) i nie wymaga badań laboratoryjnych. 

Jednak zwalidowane kliniczne reguły predykcyjne, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki (Armstrong, 2020). Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ciężkiego CAP opracowane przez American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA).¹ Dowody niskiej jakości sugerują, że PSI może przewyższać CURB-65. Armstrong (2020) podaje, że PSI może zaniżać ciężkość choroby u młodszych pacjentów, ale cechuje się większą mocą różnicującą w przewidywaniu śmiertelności oraz niższym odsetkiem wyników fałszywie dodatnich niż CURB-65.

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że testowanie w kierunku zakażenia ciężkim ostrym zespołem oddechowym wywołanym koronawirusem 2 (SARS-CoV-2) oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki nad chorymi na zapalenie płuc. 

Punktacja


Skala CURB-65 (splątanie, stężenie mocznika, częstość oddechów, ciśnienie tętnicze i wiek ≥ 65 lat) oceny ciężkości zapalenia płuc jest dobrze zwalidowanym narzędziem stratyfikacji ryzyka, które może pomóc lekarzom w warunkach ambulatoryjnych w podjęciu decyzji o miejscu leczenia (szpitalne versus ambulatoryjne) i nie wymaga badań laboratoryjnych. 

Kryteria reguły

Kryteria

Punkty

Splątanie

1

BUN > 19 mg/dL (>7 mmol/L mocznika)

1

Częstość oddechów ≥ 30

1

Ciśnienie skurczowe < 90 mmHg lub ciśnienie rozkurczowe ≥ 60

1

Wiek ≥ 65

1

 

Punktacja i zalecenia* 

Zalecenie

Wynik (z 5 punktów)

Niskie ryzyko: rozważyć leczenie ambulatoryjne

≤ 1

Umiarkowane ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne lub ambulatoryjne z ścisłą obserwacją

2

Duże ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne z możliwym przyjęciem na oddział intensywnej terapii

3

Najwyższe ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne z możliwym przyjęciem na oddział intensywnej terapii

≥ 4

 

*Grupy ryzyka i punkty odcięcia wyniku oparto na badaniu derywacyjnym przeprowadzonym przez Lim i wsp. (2003).

 Uwagi

Zgodnie z wytycznymi praktyki klinicznej American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA) dotyczącymi pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc (CAP) (Armstrong, 2020; Womack & Kropa, 2022):

  • Ocena kliniczna lekarza jest kluczowym elementem w określaniu konieczności hospitalizacji.

  • Zwalidowane kliniczne reguły predykcyjne, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki.

  • Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ciężkiego CAP ATS/IDSA.¹

  • U wszystkich pacjentów z CAP zaleca się pięciodniowe kuracje antybiotykowe z ponowną oceną po zakończeniu leczenia.

  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie bez chorób współistniejących zaleca się leczenie amoksycyliną, doksycykliną lub makrolidem.

  • Rutynowe leczenie CAP monoterapią makrolidem nie jest już zalecane, chyba że lokalna oporność jest niska (< 25%). 

  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie z chorobami współistniejącymi oraz u pacjentów hospitalizowanych z niecięższym zapaleniem płuc zaleca się skojarzenie antybiotyku beta-laktamowego lub cefalosporyny trzeciej generacji z makrolidem albo monoterapię fluorochinolonem oddechowym. 

  • Leczenie zakażenia metycylinoopornym Staphylococcus aureus lub Pseudomonas należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których występują czynniki ryzyka zakażenia tymi patogenami.

 

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że testowanie w kierunku zakażenia ciężkim ostrym zespołem oddechowym wywołanym koronawirusem 2 (SARS-CoV-2) oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki nad chorymi na zapalenie płuc. 

Wszystkie pytania i możliwe wyniki

WskazówkiTytuł niewidoczny
Splątanie

Select one option:

  • Nie
  • Tak
BUN > 19 mg/dL (mocznik >7 mmol/L)

Select one option:

  • Nie
  • Tak
Częstość oddechów ≥ 30

Select one option:

  • Nie
  • Tak
Ciśnienie skurczowe < 90 mmHg lub ciśnienie rozkurczowe ≤ 60

Select one option:

  • Nie
  • Tak
Wiek ≥ 65

Select one option:

  • Nie
  • Tak
Możliwe wyniki
Umiarkowane ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne lub ambulatoryjne ze ścisłą kontrolą następczą

Uwagi

Zgodnie z wytycznymi praktyki klinicznej American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA) dotyczącymi pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc (community acquired pneumonia, CAP)(Armstrong, 2020; Womack & Kropa, 2022):

  • Ocena kliniczna jest kluczowym elementem w określaniu potrzeby hospitalizacji.
  • Zwalidowane reguły predykcji klinicznej, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki.
  • Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ATS/IDSA ciężkiego CAP.¹
  • U wszystkich pacjentów z CAP zalecane są pięciodniowe kuracje antybiotykowe z ponowną oceną po zakończeniu leczenia.
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie bez chorób współistniejących zaleca się leczenie amoksycyliną, doksycykliną lub makrolidem.
  • Rutynowe leczenie CAP monoterapią makrolidem nie jest już zalecane, chyba że oporność lokalna jest niska (< 25%). 
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie z chorobami współistniejącymi oraz u pacjentów hospitalizowanych z zapaleniem płuc o niezbyt ciężkim przebiegu zaleca się skojarzenie antybiotyku beta-laktamowego lub cefalosporyny trzeciej generacji z makrolidem albo monoterapię fluorochinolonem oddechowym. 
  • Pacjentów należy leczyć w kierunku zakażenia metycylinoopornym Staphylococcus aureus lub Pseudomonas wyłącznie wtedy, gdy występują u nich czynniki ryzyka zakażenia tymi patogenami.

 

 

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że badanie w kierunku zakażenia koronawirusem ciężkiego ostrego zespołu oddechowego 2 oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki w zapaleniu płuc. 

Wysokie ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne z możliwym przyjęciem na oddział intensywnej terapii

Uwagi

Zgodnie z wytycznymi praktyki klinicznej American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA) dotyczącymi pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc (community acquired pneumonia, CAP)(Armstrong, 2020; Womack & Kropa, 2022):

  • Ocena kliniczna jest kluczowym elementem w określaniu potrzeby hospitalizacji.
  • Zwalidowane reguły predykcji klinicznej, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki.
  • Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ATS/IDSA ciężkiego CAP.¹
  • U wszystkich pacjentów z CAP zalecane są pięciodniowe kuracje antybiotykowe z ponowną oceną po zakończeniu leczenia.
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie bez chorób współistniejących zaleca się leczenie amoksycyliną, doksycykliną lub makrolidem.
  • Rutynowe leczenie CAP monoterapią makrolidem nie jest już zalecane, chyba że oporność lokalna jest niska (< 25%). 
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie z chorobami współistniejącymi oraz u pacjentów hospitalizowanych z zapaleniem płuc o niezbyt ciężkim przebiegu zaleca się skojarzenie antybiotyku beta-laktamowego lub cefalosporyny trzeciej generacji z makrolidem albo monoterapię fluorochinolonem oddechowym. 
  • Pacjentów należy leczyć w kierunku zakażenia metycylinoopornym Staphylococcus aureus lub Pseudomonas wyłącznie wtedy, gdy występują u nich czynniki ryzyka zakażenia tymi patogenami.

 

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że badanie w kierunku zakażenia koronawirusem ciężkiego ostrego zespołu oddechowego 2 oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki w zapaleniu płuc. 

Niskie ryzyko: rozważyć leczenie ambulatoryjne

Uwagi

Zgodnie z wytycznymi praktyki klinicznej American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA) dotyczącymi pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc (community acquired pneumonia, CAP)(Armstrong, 2020; Womack & Kropa, 2022):

  • Ocena kliniczna jest kluczowym elementem w określaniu potrzeby hospitalizacji.
  • Zwalidowane reguły predykcji klinicznej, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki.
  • Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ATS/IDSA ciężkiego CAP.¹
  • U wszystkich pacjentów z CAP zalecane są pięciodniowe kuracje antybiotykowe z ponowną oceną po zakończeniu leczenia.
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie bez chorób współistniejących zaleca się leczenie amoksycyliną, doksycykliną lub makrolidem.
  • Rutynowe leczenie CAP monoterapią makrolidem nie jest już zalecane, chyba że oporność lokalna jest niska (< 25%). 
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie z chorobami współistniejącymi oraz u pacjentów hospitalizowanych z zapaleniem płuc o niezbyt ciężkim przebiegu zaleca się skojarzenie antybiotyku beta-laktamowego lub cefalosporyny trzeciej generacji z makrolidem albo monoterapię fluorochinolonem oddechowym. 
  • Pacjentów należy leczyć w kierunku zakażenia metycylinoopornym Staphylococcus aureus lub Pseudomonas wyłącznie wtedy, gdy występują u nich czynniki ryzyka zakażenia tymi patogenami.

 

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że badanie w kierunku zakażenia koronawirusem ciężkiego ostrego zespołu oddechowego 2 oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki w zapaleniu płuc. 

Najwyższe ryzyko: rozważyć leczenie szpitalne z możliwym przyjęciem na oddział intensywnej terapii

Uwagi

Zgodnie z wytycznymi praktyki klinicznej American Thoracic Society (ATS) i Infectious Diseases Society of America (IDSA) dotyczącymi pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc (community acquired pneumonia, CAP)(Armstrong, 2020; Womack & Kropa, 2022):

  • Ocena kliniczna jest kluczowym elementem w określaniu potrzeby hospitalizacji.
  • Zwalidowane reguły predykcji klinicznej, takie jak CURB-65 i Pneumonia Severity Index (PSI), nie pozwalają skutecznie określić wymaganego poziomu opieki.
  • Do przewidywania przyjęcia na oddział intensywnej terapii (OIT) preferowane są kryteria ATS/IDSA ciężkiego CAP.¹
  • U wszystkich pacjentów z CAP zalecane są pięciodniowe kuracje antybiotykowe z ponowną oceną po zakończeniu leczenia.
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie bez chorób współistniejących zaleca się leczenie amoksycyliną, doksycykliną lub makrolidem.
  • Rutynowe leczenie CAP monoterapią makrolidem nie jest już zalecane, chyba że oporność lokalna jest niska (< 25%). 
  • U pacjentów leczonych ambulatoryjnie z chorobami współistniejącymi oraz u pacjentów hospitalizowanych z zapaleniem płuc o niezbyt ciężkim przebiegu zaleca się skojarzenie antybiotyku beta-laktamowego lub cefalosporyny trzeciej generacji z makrolidem albo monoterapię fluorochinolonem oddechowym. 
  • Pacjentów należy leczyć w kierunku zakażenia metycylinoopornym Staphylococcus aureus lub Pseudomonas wyłącznie wtedy, gdy występują u nich czynniki ryzyka zakażenia tymi patogenami.

 

¹Oświadczenie dotyczące COVID-19 (Armstrong, 2020): "Uwaga redakcji: Niniejsze wytyczne ATS/IDSA powstały przed pandemią COVID-19, która zmieniła diagnostykę i postępowanie w zakażeniach dolnych dróg oddechowych. Aktualna wersja wytycznych ogranicza badania diagnostyczne i leczenie przeciwwirusowe u pacjentów z grypą, a spodziewamy się, że badanie w kierunku zakażenia koronawirusem ciężkiego ostrego zespołu oddechowego 2 oraz jego leczenie staną się trwałym elementem standardowej opieki w zapaleniu płuc. 

Cytowanie

Lim WS, van der Eerden MM, Laing R, Boersma WG, Karalus N, Town GI, Lewis SA, Macfarlane JT. Defining community acquired pneumonia severity on presentation to hospital: an international derivation and validation study. Thorax. 2003 May;58(5):377-82.

Literatura

  • Defining community acquired pneumonia severity on presentation to hospital: an international derivation and validation study. Thorax. 2003 May;58(5):377-82.

    Lim WS, van der Eerden MM, Laing R, Boersma WG, Karalus N, Town GI, Lewis SA, Macfarlane JT.

    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1746657/?tool=pmcentrez
  • Community-Acquired Pneumonia: Updated Recommendations from the ATS and IDSA. Am Fam Physician. 2020;102(2):121-124

    Armstrong C.

    https://www.aafp.org/pubs/afp/issues/2020/0715/p121.html
  • Community-Acquired Pneumonia in Adults: Rapid Evidence Review. Am Fam Physician. 2022 Jun 1;105(6):625-630.

    Womack J, Kropa J.

    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35704808/
  • Validity of pneumonia severity index and CURB-65 severity scoring systems in community acquired pneumonia in an Indian setting. Indian J Chest Dis Allied Sci. 2010 Jan-Mar;52(1):9-17.

    Shah BA, Ahmed W, Dhobi GN, Shah NN, Khursheed SQ, Haq I.

    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20364609/
  • Prospective comparison of three validated prediction rules for prognosis in community-acquired pneumonia. Am J Med. 2005 Apr;118(4):384-92.

    Aujesky D, Auble TE, Yealy DM, Stone RA, Obrosky DS, Meehan TP, Graff LG, Fine JM, Fine MJ.

    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15808136/
  • Diagnosis and Treatment of Adults with Community-acquired Pneumonia. An Official Clinical Practice Guideline of the American Thoracic Society and Infectious Diseases Society of America. Am J Respir Crit Care Med. 2019 Oct 1;200(7):e45-e67.

    Metlay JP, Waterer GW, Long AC, Anzueto A, Brozek J, Crothers K, Cooley LA, Dean NC, Fine MJ, Flanders SA, Griffin MR, Metersky ML, Musher DM, Restrepo MI, Whitney CG.

    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6812437/