Skala CHA2DS2-VASc oceny ryzyka udaru mózgu w migotaniu przedsionków

Oblicza ryzyko udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków; podobnie jak skala CHA₂DS₂-VASc, ale bez uwzględniania płci.

Autor

European Society of Cardiology (ESC) Guidelines Task Force:

Wypróbuj

WypróbujPrzeglądDowodyWspółpracownicy

Ulubione

Instrukcje

Przeznaczona dla pacjentów z migotaniem przedsionków (AF), bez udaru mózgu ani przemijającego ataku niedokrwiennego (TIA) w wywiadzie, u których rozważa się leczenie przeciwzakrzepowe.
Uwzględnianie płci jako niezależnego czynnika ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu u pacjentów z AF budzi kontrowersje; niniejsza skala nie uwzględnia płci w ocenie ryzyka.
Ma wartość predykcyjną zbliżoną do Skali CHA₂DS₂-VASc

Wiek

Wprowadzenie

Skala CHA₂DS₂-VA szacuje ryzyko udaru mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z migotaniem przedsionków (AF). Jej głównym zastosowaniem jest wspieranie decyzji o rozpoczęciu doustnej antykoagulacji. Została wprowadzona w wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) z 2024 roku dotyczących AF jako zamiennik skali CHA₂DS₂-VASc. Jest identyczna z tą skalą, z wyjątkiem tego, że pomija punkt „Sc” (kategoria płci) za płeć żeńską.

Zmienne i punktacja

Suma wybranych punktów.

Zmienna	Punkty
Wiek	<65	0
65-74	1
≥75	2
Przewlekła niewydolność serca	Nie	0
Tak	1
Nadciśnienie tętnicze	Nie	0
Tak	1
Przebyty udar mózgu, TIA lub zatorowość tętnicza	Nie	0
Tak	2
Choroba naczyniowa	Nie	0
Tak	1
Cukrzyca	Nie	0
Tak	1

Interpretacja

Wynik w skali CHA₂DS₂-VA	Częstość występowania udaru niedokrwiennego mózgu (na 100 pacjentolat)	Zalecenie
0	0,5	Leczenie przeciwkrzepliwe nie jest zalecane
1	1,5	Należy rozważyć leczenie przeciwkrzepliwe w celu zmniejszenia ryzyka udaru, uwzględniając ocenę kliniczną oraz bilans ryzyka i korzyści z antykoagulacji.
2	2,9	Zaleca się leczenie przeciwkrzepliwe w celu zmniejszenia ryzyka udaru przy wyniku ≥2.
3	5,1
4	7,3
5	11,2
6	15,5
7	14,7
8	19,5

Zgodnie z wytycznymi ESC z 2024 roku wynik 2 lub wyższy oznacza, że zaleca się doustne leczenie przeciwkrzepliwe (klasa I). Wynik 1 oznacza, że należy rozważyć leczenie przeciwkrzepliwe (klasa IIa), uwzględniając czynniki indywidualne i preferencje pacjenta. Wynik 0 oznacza, że leczenie przeciwkrzepliwe w profilaktyce udaru nie jest zalecane. Wyższe wyniki oznaczają wyższe roczne ryzyko udaru, a u kwalifikujących się pacjentów zasadniczo preferuje się bezpośrednie doustne antykoagulanty zamiast warfaryny.

Uwagi dotyczące postępowania

Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć ryzyko i korzyści z antykoagulacji u pacjentów, w tym wspólne podejmowanie decyzji i świadomą zgodę.
Dodatkowe zalecenia zawierają wytyczne ESC dotyczące postępowania w AF.
Ocena kliniczna i najlepsze praktyki zawarte w wytycznych mają pierwszeństwo przed pomocniczymi, samodzielnymi narzędziami decyzyjnymi.
Należy okresowo ponownie oceniać ryzyko udaru.
Inne narzędzia stratyfikacji ryzyka, które warto rozważyć:

Dlaczego usunięto płeć

Płeć żeńska jest obecnie postrzegana jako modyfikator ryzyka, a nie niezależny czynnik ryzyka. Zwiększa ryzyko udaru głównie u starszych kobiet, które mają już inne czynniki ryzyka, a samodzielnie wnosi niewiele. Jej pominięcie przynosi kilka korzyści. Upraszcza progi decyzji terapeutycznych, które wcześniej różniły się w zależności od płci (≥ 2 u mężczyzn, ≥ 3 u kobiet w skali CHA₂DS₂-VASc). Eliminuje problem polegający na tym, że kobieta bez innych czynników ryzyka uzyskiwała 1 punkt mimo niskiego rzeczywistego ryzyka. Ponadto skala ma jednoznaczne zastosowanie u pacjentów transpłciowych, niebinarnych lub otrzymujących hormonalną terapię afirmującą płeć.

Ograniczenia i kontekst

Skala nie ma zastosowania u pacjentów z AF z mechanicznymi zastawkami serca lub z umiarkowaną do ciężkiej stenozą mitralną. U tych pacjentów leczenie przeciwkrzepliwe jest wskazane niezależnie od wyniku, zazwyczaj z zastosowaniem warfaryny. To samo zasadniczo dotyczy takich stanów jak kardiomiopatia przerostowa i amyloidoza serca.

Skala pomija również inne czynniki wpływające na ryzyko udaru, takie jak przewlekła choroba nerek, obciążenie migotaniem przedsionków i wielkość lewego przedsionka. Ryzyko krwawienia należy oceniać oddzielnie, najlepiej poprzez identyfikację i eliminację modyfikowalnych czynników ryzyka krwawienia, a nie przez wykorzystywanie skali ryzyka krwawienia do odstąpienia od leczenia przeciwkrzepliwego.

Wytyczne różnią się także w zależności od regionu. Wytyczne ACC/AHA/ACCP/HRS z 2023 roku obowiązujące w Stanach Zjednoczonych nadal stosują skalę CHA₂DS₂-VASc, dlatego wybór skali może zależeć od tego, jakimi wytycznymi kieruje się Państwa placówka.

Wszystkie pytania i możliwe wyniki

PytaniaTytuł niewidoczny

Wiek

Select one option:

< 65
65 - 74
≥ 75

Zastoinowa niewydolność serca (CHF) w wywiadzie

Select one option:

Nadciśnienie tętnicze w wywiadzie

Select one option:

Udar/TIA/choroba zakrzepowo-zatorowa w wywiadzie

Select one option:

Choroba naczyniowa w wywiadzie (przebyty zawał serca, choroba tętnic obwodowych lub blaszka miażdżycowa w aorcie)

Select one option:

Cukrzyca w wywiadzie

Select one option:

Możliwe wyniki

Wynik CHA2DS2-VA: Należy rozważyć leczenie przeciwzakrzepowe w celu zmniejszenia ryzyka udaru, zgodnie z oceną kliniczną.

Częstość występowania udaru niedokrwiennego: 1,5 na 100 pacjentolat.
Należy kierować się oceną kliniczną i rozważyć ryzyko oraz korzyści z leczenia przeciwzakrzepowego, uwzględniając wspólne podejmowanie decyzji i świadomą zgodę, przed rozpoczęciem terapii.
Dodatkowe zalecenia zawierają wytyczne ESC dotyczące postępowania w migotaniu przedsionków.
Ocena kliniczna oraz wytyczne najlepszej praktyki mają pierwszeństwo przed pomocniczymi, samodzielnymi narzędziami decyzyjnymi.
Należy okresowo ponownie oceniać ryzyko udaru.
Inne narzędzia stratyfikacji ryzyka, które warto rozważyć: