Wskaźnik masy ciała (BMI) i powierzchnia ciała (BSA)Tłumaczenie AI

Wprowadzenie
Adolphe Quetelet (1796-1874) był belgijskim astronomem, matematykiem, statystykiem i socjologiem, który założył i kierował Obserwatorium Brukselskim oraz przyczynił się do wprowadzenia metod statystycznych do nauk społecznych. Pierwotnie opracował wzór na masę ciała w 1832 roku jako metodę określania standardowych proporcji budowy ciała człowieka. Ancel Keys, profesor fizjologii, wykorzystał wzór Queteleta w opublikowanym w 1972 roku raporcie dotyczącym otyłości i nadał mu nazwę wskaźnik masy ciała, czyli BMI.

BMI może być prostą i opłacalną miarą ilości tkanki tłuszczowej. BMI ocenia zależność między masą ciała a wzrostem, ale może nie być dokładny u każdego. BMI nie różnicuje proporcji tkanki tłuszczowej do mięśniowej w masie ciała ani nie uwzględnia płci, rozwoju ani uwarunkowań etnicznych. Przykłady ograniczeń BMI:

• Może być nieodpowiednią miarą u osób o muskularnej lub wysportowanej budowie ciała. Pomiary zawartości tkanki tłuszczowej mogą być dokładniejsze.

• Różnice etniczne we wzroście i budowie ciała.
  

BMI zapewnia dokładniejszy obraz składu ciała niż sama masa ciała. Ponadto BSA jest stosowana w określonych zastosowaniach terapeutycznych, takich jak leczenie oparzeń.

Zasady

• Wskaźnik masy ciała (kg/m²) = masa ciała(kg) / (wzrost(m))²

• Powierzchnia ciała (m²) = (wzrost (cm) x masa ciała (kg)  / 3600)^0,5

• Stosuje wzór Mostellera

Gadzik J. "How much should I weigh?"--Quetelet's equation, upper weight limits, and BMI prime. Conn Med. 2006 Feb;70(2):81-8.